Het is vandaag al weer tijd om richting het noorden te reizen. Oftewel richting huis. Indereen die ons een klein beetje kent, weet dat we niet in één ruk naar huis rijden. Dat is immers zonde van de laatste vrije dag. Ook van zo'n dag dien je ten volle te genieten.

Dat doen we dus ook. Als eerste hebben we een wandeling van iets meer dan 5 kilometer uitgestippeld. Hoofddoel van die wandeling is het station van Dorinne-Durnal. Op internet zijn we daar foto's tegengekomen van treinen die er al een tijdje staan. Het is mogelijk om bij het station te parkeren, maar dan zouden we niets van het landschap zien. En dat is toch ook weer jammer. Als we bij het station zijn, maken we volop foto's en gaan daarna verder met de wandeling.

We maken een korte stop in het dorpje Spontin. We maken daar een hele korte wandeling en doen een koffiestop.

De derde stop van de dag is bij Borgloon. Al jaren zien we met grote regelmaat een skelet van een kerk op Facebook voorbijkomen. Kort geleden weer, en we dachten dat vandaag ideaal zou zijn om hier een stop in te lassen en een mooie wandeling van iets meer dan drie kilometer te maken. We genieten van de omgeving en van het bijzondere kunstwerk dat het kerkje toch wel is. Offic

rondje dat we hebben uitgezocht. Deze is maar liefst 7 minuten rijden van het appartement vandaan. Het rondje bestaat uit 17 korte multi-caches. Bij de eerste wil het al niet echt vlotten en we vinden de cache dan ook niet. Gelukkig gaat het daarna wel goed, maar nummer 4 kunnen we ook niet vinden. Soms moeten we behoorlijk lang zoeken voordat we weer victorie kunnen kraaien, en soms besluiten we om niet langer te zoeken, maar gewoon verder te wandelen. Het gebied is niet bijzonder, maar ook niet onaardig te noemen. We genieten dan ook volop. Het is droog, en de temperatuur is aangenaam. Wat wil een mens nog meer?

We lunchen op een pleintje in het dorp. Daar begint het tweede rondje van de dag. Ook weer een kort rondje langs diverse multi-caches. Na iets meer dan een uurtje wandelen staan we weer bij de auto. We gaan terug naar het appartement om te genieten van een kop koffie en wat rust.

Rust? Inderdaad. Niet echt gebruikelijk voor ons, maar na het eten hebben we nog een andere korte wandeling gepland door Le Fondry des chiens. Marieke heeft een paar avonden geleden enkele foto's hiervan voorbij zien komen, en we hebben besloten dat het wel leuk is om door deze 'Grand Canyon' van België te gaan wandelen.

Gisterenavond hebben we al een poging gedaan, maar toen ging het onverwacht regenen. Vandaag een nieuwe poging. Het weer is nog steeds heerlijk. Ook dit is weer een pittig wandeling. Na bijna twee uur lopen zijn we weer terug bij de auto en kunnen we terugkijken op een geslaagde dag.

Voor vandaag staan twee korte wandeling in en nabij Profondeville op de agenda. We besluiten om als eerste een stadswandeling door deze plaats te maken. Leuke plaats, en we genieten van de wandeling. Een deel leidt ons langs de Maas, de rest door het dorpje. Onderweg vallen er een paar druppels. We besluiten op een overdekt terras te gaan zitten om een kopje koffie te drinken. Als het weer droog is, wandelen we verder.

Als we terug zijn op de parkeerplaats, rijden we naar de parkeerplaats van de tweede wandeling. Deze is iets langer. Als snel zijn we er achter dat de natuur ons niet kan bekoren. Enkel donker bos. We besluiten om de wandeling af te breken en iets anders te gaan doen.

Gelukkig hebben we altijd iets achter de hand. Voor het geval dat we tijd over houden of... Als er iets is wat ons niet kan bekoren. We rijden naar de parkeerplaats van een kasteel en maken daar een korte wandeling. Na een paar foto's te hebben gemaakt, gaan we weer terug richting het appartement om vroeg te eten. Want in de avond willen we naar Nismes gaan om daar door een kleine canyon te gaan wandelen.

Onderweg gaat het regenen. En behoorlijk ook. Natuurlijk buienradar niet gecheckt voordat we vertrokken. We besluiten dat het niet verstandig is om over stenen te lopen als het regent.

Gelukkig is er ook hier een alternatief plan en we maken een stadswandeling door Nismes. Ook een alleraardigst dorpje. Onderweg komen we een overdekt terras tegen en gaan we even genieten van wat drinken. Daarna op het gemak terug richting het appartement.

Als je Dinant zegt, dan zeg je automatisch....

Eigenlijk helemaal niets. Geen belletje dat gaat rinkelen bij het horen van de naam. Goed ik ken het van de verhalen van Oma Smetsers vroeger. Maar dat is dan ook alles. Waar de verhalen over gingen? Geen idee. Waarschijnlijk hoe geweldig het hotel daar was. Of hoe gigantisch veel slagroom er op dat ene ijsje zat. Zelfs toen vond ik het schijnbaar niet interessant genoeg om op te slaan in de grijze massa.

Tot het moment dat we gaan uitzoeken waar we willen gaan wandelen. Ik herken de naam Dinant, en we gaan verder kijken. We zien wat foto's, en het is allemaal toch wel de moeite waard lijkt ons. Zoals het een goed toerist betaamt, doen we ons huiswerk en zoeken we alles uit wat er over Dinant te vinden is.

Niet dus. Wel zijn er veel Adventure Labcaches in Dinant te bezoeken. Klein nadeel is dat ze op volgorde gedaan dienen te worden. Met behulp van cachetur.no stippelen we een zo gunstig mogelijke wandelroute uit.

Dinant is op een klein half uurtje rijden van ons appartement in Givet vandaan. Na het ontbijt rijden we richting Dinant en iets na half tien parkeren we de auto op de door ons uitgezochte parkeerplaats. Niet helemaal, maar twee vakken verder naar links. Het door ons aangestipte vak, was helaas al bezet.

We lopen richting het centrum en gaan eerst iets drinken. Daarna wandelen we verder en genieten we volop van deze stad. We hebben al geleerd dat de beroemdste inwoner Adolphe Sax heet. De uitvinder van de saxofoon en het hedendaagse notenschrift.

Laat in de middag arriveren we weer bij de auto. We rijden naar de provincie Luxembourg om daar een cache te loggen. Als dat lukt, dan hebben we in alle provincies van België een geocache gevonden.

Na het avondeten maken we nog een korte wandeling vanuit het appartement door Givet. Het is een gezellige boel. Maar wellicht dat dat komt op het vandaag Quatorze Julliet is.

Al een paar jaar hebben we het idee om een paar dagen te gaan wandelen in de Ardennen. Twee jaar geleden al eens een appartement geboekt in Profondeville. Toen ging het om redenen helaas niet door. Dit jaar hebben we een appartement geboekt in Frankrijk. In Givet om precies te zijn. Net over de grens met België. Een leuk appartement, gelegen aan de Maas, met ook nog eens een fraai uitzicht.

Vandaag gaan we onderweg wandelen in Mazy. Een niet al te lange wandeling langs maar liefst 30 multi-caches. Leuke caches, maar.... tijdrovend. We besluiten om een tijdslimiet te geven om een cache te kunnen loggen. Als we bij nummer 21 zijn, besluiten we om de wandeling af te breken, en terug te lopen naar de auto.

Hierna gaan we richting het bedevaartsoord Beauraing. Het belangrijkste doel is natuurlijk het bedevaartsoort, op de voet gevolgd door een bezoekje aan een terras om te kunnen genieten van een kopje koffie.

Dat blijkt nog lastiger te zijn dan verwacht. Als we eindelijk en terras hebben gevonden dat geopend is gaan we zitten. Even later bestellen we in ons beste Frans 2 Latte Machiato. De ober antwoord ons in zijn beste Frans. We kunnen er geen touw aan vastknopen. Gelukkig voor ons, spreekt hij ook Engels. Wat blijkt. Hij heeft geen melk. We besluiten om verder te lopen. Het volgende terras waar we gaan zitten is er nog erger aan toe. Dat heeft namelijk geen bediening.

We gaan richting het appartement. Na het eten maken we nog een korte wandeling door Givet.