Vijf dagen vliegen voorbij als je het naar je zin hebt. Het is dan ook alweer tijd om richting huis te gaan. Het spreekt voor zich dat wij dat niet rechtstreeks doen, maar via enkele stops. De eerste stop is bij een virtuele cache. Helaas kunnen we die niet bezoeken omdat de winkel waar deze is verstopt is gesloten in verband met de kerstvakantie.

Dan maar door naar de volgende. We bezoeken een fraai beeld en leggen dat op de geheugenkaart vast. Na het bezoek rijden we weer een uur verder richting het westen en parkeren de auto in een parkeergarage in Bielefeld. De wandeling die we hebben uitgestippeld is niet al te lang, want we willen toch een beetje op tijd thuis zijn. We weten immers niet hoe het zit met de grenscontroles. Op de heenweg hebben we niets gezien, maar wie zegt dat dat vandaag ook zo is? We nemen de gok niet.

Als we op pad gaan, voelt het vooral heel erg koud aan. De wind is niet hard, maar wel snijdend. Al snel zitten we ergens binnen om iets warms te drinken. We wandelen verder en genieten van dit alleraardigste plaatsje. De stalletjes van de kerstmarkt is men aan het opruimen. Wat ons betreft hadden ze dat best een paar dagen eerder mogen doen. Dan waren de fraaie gebouwen een stuk beter te zijn geweest. Maar het is wat het is.

We rijden richting het westen en we rijden zonder problemen de grens over. Als we weer thuis zijn, kunnen we terugkijken op een geslaagde korte reis waarbij we maar liefst 567 caches hebben gevonden.

Iets meer dan drie jaar geleden brachten we al een bezoek aan Hannover. Destijds schreven we dat we niet wisten wat we van de konden verwachten, behalve dat er veel hooggewaardeerde geocaches verstopt waren. Daaraan is niets veranderd, want eerlijk gezegd weten we beiden niet zo heel veel meer van het bezoek aan de stad. Betekent dat het cultureel, architectonisch en historisch gezien niet zo interessant is?

Er is maar één manier om daar achter te komen, en dat is door opnieuw een bezoek aan de stad te brengen. Klein nadeel is wel dat er in de afgelopen drie jaar een enorme hoeveel caches in de stad zijn verstopt. Die komen dus in de route van ruim 15 kilometer lengte. Kris-kras door Hannover. Het is niet echt koud volgens de thermometers, maar het gevoel zegt anders. We zien behoorlijk wat fraaie gebouwen. Het merendeel van de caches kan ons minder bekoren. Maakt ook niet uit, we hebben het prima naar onze zin. En die enkele geweldig leuke caches maakt het meer dan de moeite waard. Jammer dat er één is, die volledig is vernield. Wellicht dat we in de toekomst nog eens terug gaan.

De bakker is pas om 8 uur open. Dat betekent verplicht brunchen vandaag. Iets voor de klok van 8 ga ik weg. Eerst de autoruiten ijsvrij maken. Het is nog kouder dan gisteren. We brunchen op het gemakje, want heel veel staat er niet op de planning. Een wandeling om de Maschsee. Meer niet.

Natuurlijk willen we dan een paar caches gaan zoeken. Een ding is zeker. Rondom de Maschsee liggen er veel. Meer dan 200 maar liefst. Genoeg dus om ons vandaag te vermaken. We gaan op pad en een goede 20 minuten later parkeren we de auto. Getooid met een muts en handschoenen gaan we op pad. Het is -2°C, maar het voelt nog kouder aan. Het heeft niet hard genoeg gevroren om het kunstmatig aangelegde meer een laagje ijs te geven. Het gras is wel overal wit. We wandelen en vinden de ene na de andere cache. We vinden het tijd worden om iets te drinken. Google wordt geraadpleegd en op de kaart zien we een café staan in een museum. We maken eerst een sanitaire stop en genieten daarna van een kop warme chocolademelk. Het is vakantie dus we mogen onszelf een beetje extra verwennen. Op de chocolademelk zit derhalve een grote toef slagroom. Maar die extra calorieën dienen er wel weer af gelopen te worden. We besluiten daarom om het rondje iets uit te breiden.

We lopen vrolijk verder en genieten van de wandeling om het meer. Na een paar uur willen we weer iets gaan drinken, maar we hebben geen geluk. Het café waar we naar binnen lopen heeft geen plek meer. En iets anders zit er aan deze kant van het meer niet. Jammer, maar helaas. We wandelen gewoon al cachend verder. Na 6 uur wandelen en cachen zijn we weer bij de auto. Hetis nog steeds behoorlijk fris te noemen. We besluiten om terug te gaan naar het appartement om daar iets warms te drinken en zelf ook een beetje op te warmen. Als dat is gebeurd gaan we nog snel een paar kilometer lopen voordat het donker wordt. Natuurlijk ook om een paar caches te zoeken. De laatste cache van vandaag is een nano en wordt in het donker zonder zaklamp gevonden. Als ik onze naam op het papiertje heb gekrabbeld staat de teller van vandaag op 242 stuks. Ik denk niet dat we dat aantal nog ooit gaan verhogen. Maar zeg nooit nooit.

De eerste stop van vandaag is gelijk een iconische stop te noemen. Want we gaan op zoek naar de tweede cache met het icoontje dat we tot gisteren nog misten. Deze wordt vrij vlot gevonden, en daarna gaan we op weg naar een kasteel dat ik tijdens het scrollen op de geocachingkaart tegen kwam.

We parkeren de auto, en lopen voorzichtig richting het kasteel. Inderdaad, voorzichtig, want de ondergrond is bevroren. We zien het kasteel tussen de bomen opdoemen en het is alsof het rechtstreeks uit een sprookjesboek is geslopen. We genieten volop, ondanks dat het k-k-koud is.

We gaan verder richting Alfeld. Daar is namelijk een webcamcache. Zo heel veel zijn er niet meer, en we hebben er al behoorlijk wat gevonden. Toch zijn er nog voldoende om zo nu en dan een stukje om te rijden. We maken een korte wandeling door dit niet onaardige dorpje en maken de webcamfoto.

Dan gaan we naar Hildesheim. Op voorhand een parkeergarage uitgezocht en een wandeling uitgestippeld langs een batterij aan caches. De caches laten zich niet altijd even vlot vinden, want ook hier is het nog kerstmarkt. Dat is wel het nadeel om in deze tijd van het jaar weg te gaan. Toch lukt het ons om alles te loggen. Zoals wel vaker het geval is, komen we tijd te kort. De laatste paar caches op de planning kunnen we helaas niet meer doen, want het is al te donker.

Toch weten we veel caches te vinden. Zeker voor ons doen. Er is maar één dag in het verleden dat we meer caches hebben gevonden dan vandaag. En dat is op zich toch ook wel iconisch te noemen.

Het begon allemaal met een icoontje. Een icoontje dat we nog nooit eerder gezien hadden met het vinden van een cache. Of nee, het begon iets eerder. Niet veel, maar toch iets eerder. We wilden een paar dagen weg. De keuze voor 'Die Heimat' zoals sommigen het plegen te noemen, was al snel gemaakt. Maar waar precies in 'Die Heimat'? Eerlijk gezegd, hadden we veel ideeën, en tegelijkertijd geen. Tot het moment dat we een challenge-cache nabij Luyksgestel zagen. Om die te mogen loggen dienden we geocaches te hebben gevonden met in totaal 110 verschillende icoontjes. Een makkie.

Althans dat dachten we. Want wat bleek? In totaal zijn er 111 verschillende icoontjes bij het geocachen. De meest simpele zijn die van de alom bekende "P" van parkeerplaats. Maar we hebben in de ruim 17 jaar dat we nu geocachen, pas 109 verschillende icoontjes gevonden. De laatste twee zijn dus lastig. Dan maar even kijken waar we een cache kunnen vinden in Nederland die 1 van de 2 icoontjes heeft. We openen de database van Nederland en vinden geen enkele cache die aan de criteria voldoet. Oei. Dan maar iets verder kijken. De BeNeLux. Ook helemaal niets. Dan open ik de database met de geocaches van de rest van Europa. Er blijken vier geocaches te zijn die voldoen aan de criteria. Nabij Hannover zijn er twee.

Dan is de keuze om richting Hannover te gaan snel gemaakt. Het is niet al te ver rijden, en het is een leuke stad. Wat wil een mens nog meer? We gaan op zoek naar een appartement. Onze eisen zijn niet heel hoog, maar toch blijkt het nog niet mee te vallen om een betaalbaar appartement te vinden. Uiteindelijk vinden we iets wat aan onze gading voldoet en we boeken het. Nu kunnen we gaan plannen wat we willen gaan doen. Enkele jaren geleden zijn we al in Hannover geweest, dus gaan we liever ook wat van de omgeving verkennen. Aangezien het december is, kiezen we ervoor om in steden te gaan wandelen. We zien twee webcamcaches ten zuiden van Hannover dus die gaan op de lijst. Ook zien we op de kaart een groot meer. Wellicht ook wel leuk, dus die plannen we ook in. En dan een dagje door het centrum van Hannover en alles zit al weer zo goed als vol.

Natuurlijk willen we ook nog iets gaan doen op de heenreis. We scrollen wat op de kaart, en plotseling zie ik het plaatsje Hamelen voorbij komen. Dan klinkt natuurlijk meteen het bekende liedje van Rob de Nijs door het hoofd. De TV-serie ken ik eerlijk gezegd niet. Een paar beelden wel, maar meer ook niet. We bekijken wat foto's en van wat we zien, denken we dat het de moeite meer dan waard is.

We zoeken een parkeerplaats en stippelen een route uit. Naarmate dag 0 dichterbij komt, zien we dat we in elk geval droog weer kunnen blijft. Deze ochtend rijden we op tijd aan. Onderweg drinken we een kop koffie en iets na de klok van 10 uur parkeren we de auto in de door ons uitgezochte parkeergarage. We lopen richting het centrum en beginnen aan onze wandeling. We belanden op de kerstmarkt. Eenieder die wel eens een Duitse kerstmarkt heeft bezocht weet dat het belangrijkste op zo'n markt eten en drinken is. We genieten van de fraaie gebouwen en de tijd vliegt voorbij. De wandeling is niet zo heel lang. Dat is ook niet erg, want we hebben nog een cache meer te doen vandaag. Zo eentje met zo'n speciaal icoontje. Toch hebben we nog tijd over om een extra stukje door een park op een eiland in de Wezer te wandelen.

We gaan verder en de door ons begeerde cache wordt gevonden. Een zeer fraai gemaakte cache mogen we wel zeggen. We doen wat boodschappen en drinken nog een kop koffie. Dan is het tijd om richting het appartement te gaan. Het laat zich niet zo gemakkelijk vinden. Als dat eenmaal gelukt is, betreden we het appartement. Het is niet groot. Dat kan natuurlijk ook niet vandaag de dag als het betaalbaar moet zijn. We vinden het ook niet nodig om voor een dubbeltje op de eerste rang te zitten. Maar een plaatsje daar vlak achter is toch wel heel fijn. Al snel blijkt dat dat laatste ook niet het geval is. We wilden graag een appartement met een bad. Dat bad zit er in. Maar het zou ook fijn zijn, als het bad een stop heeft. Als we de badkamerdeur dicht willen doen, valt pardoes de klink op de grond. Ik ga op zoek naar iets wat ik als stop kan gebruiken. Ik vind een deksel van een pot die ik kan gebruiken als alternatieve stop. Terwijl ik kijk of de deksel de afvoer voldoende afsluit, besluit ik om maar meteen de klink te repareren. Toch gemakkelijk zo'n setje met geocaching gereedschap. Ach, het is geen appartement zoals bij Oma, maar slecht is het zeker niet. En het is maar voor een paar dagen.