Eerlijk gezegd vonden we het hotel waar we de afgelopen dagen verbleven een beetje aan de prijs. Zo heel bijzonder was het niet, en ook de locatie was er geen waarvan je zegt: "Nou, dat is helemaal geweldig". Het was namelijk op een industrieterrein. Deze ochtend viel dan het kwartje. Of misschien beter gezegd, fladderde het twintig-euro-biljet naar de grond.

Bij het hotel stonden namelijk enkele Britse auto's geparkeerd. Tijdens het ontbijt bedacht Marieke zich dat vandaag Engeland moet spelen op het EK tegen Servië. In Gelsenkirchen. Even kijken op de telefoon leerde ons dat het stadion van Gelsenkirchen op een kwartiertje rijden van ons hotel is. Dus eigenlijk is dat op dit moment wel een toplocatie. Bij het ontbijt zaten ook een paar Britten. Het was drie minuten voor half negen toen één van de Britten bier bestelde. De serveerster keek, net zoals wij, op het horloge en haalde vervolgens de kraan van de tap open.

Na het ontbijt laden we de auto in, en gaan we weer richting Haltern am See. We hebben een rondje van ongeveer 5 kilometer uitgezocht om te wandelen. Een leuk rondje, en ook het weer zit weer mee. Tot het moment dat we bijna bij de auto zijn. Dan begint het te regenen. We besluiten om koffie te gaan drinken en dan meteen te kijken wat we gaan doen.

Buienradar geeft aan dat het voorlopig wel blijft regenen. Ons oorspronkelijke plan was om nog een rondje in Marl te gaan lopen. Dat laten we varen en we rijden naar Hiesfeld om daar een klein rondje bij een watermolen te lopen. Als we dat gedaan hebben gaan we naar Hüls, vlak bij Krefeld. Ook daar hebben we een rondje van een paar kilometer gepland. Als we dat rondje aan het wandelen zijn, besluiten we dat we dat een beetje gaan uitbreiden. Het weer is hier prima. Onder het genot van een kop koffie stippelen we snel met pen, papier en telefoon een nieuwe route uit. Zo hebben we al met al toch genoten van heerlijk weer

In Haltern am See en nabije omgeving zijn enkele caches verstopt die zeer veel favorite points hebben weten te vergaren. Dat is één van de redenen dat we deze plaats hebben uitgezocht. Buiten dat, lijkt het ons natuurlijk een leuke plaats om een dagje rond te wandelen. We slapen deze ochtend uit en gaan dan ontbijten.

Als we naar het ontbijt wandelen regent het behoorlijk hard. Een blik op buienradar leert ons dat het binnen een uur droog zou moeten zijn. Ideaal dus om op het gemakje te ontbijten. Als we drie kwartier later vertrekken bij het hotel is het droog. De eerste stop is een TB hotel met 1389 favorite points. Daarmee staat deze cache in de top 1000 van meest gewaardeerde caches ter wereld. We parkeren de auto en wandelen naar de cache. We vinden de cache, en komen tot de conclusie dat het wel een aardige cache is, maar niet heel bijzonder.

We parkeren de auto in Haltern am See en beginnen aan de wandeling. De eerste cache van vandaag laat zich lastig vinden. Uiteindelijk lukt het dan toch. De volgende stop is een cache met 1169 favorite points. Ook deze laat zich lastig vinden, maar ook deze wordt gevonden. En eerlijk is eerlijk, dit vinden wij een geweldige cache.

Zo wandelen we gezellig verder tot we bij de brandweerkazerne arriveren. De cache die daar ligt heeft maar liefst 3460 favorite points, waarmee deze cache op dit moment op plaats 66 staat van meest gewaardeerde caches ter wereld. En deze is inderdaad leuk.

We wandelen verder door deze leuke plaats en eten onderweg een ijsje op een terras. We hebben geluk met het weer. Het is heerlijk weer om te wandelen. En passant loggen we ook nog onze 666e virtuele cache. Deze cache is heel toepasselijk geplaatst bij De Duivelstoren. Toevallig???? Nee, niet helemaal. Toen ik zag dat dit paste, is de wandelroute daarop op aangepast. Korte tijd later loggen we namelijk onze 667 virtuele cache.

Aan het einde van de route ligt opnieuw een cache met heel veel favorite points. Een fiets. We zoeken hier lang, maar dan wordt de cache gevonden. Dit is simpelweg genieten ten top.

Voordat we gaan eten, bezoeken we eerst nog twee caches met heel veel favorite points. Ook deze zijn de moeite waard. Na het eten lopen we nog een rondje door een park in Marl. Moe maar zeer voldoen komen we weer aan bij het hotel.

Iets meer dan een half jaar geleden stond het al op de planning om naar Haltern am See te gaan. Niet al te ver van huis, en naar het schijnt toch de moeite waard. We besloten toen om niet te gaan.

Iets meer dan een week geleden bedachten we dat het wel leuk kon zijn om nu een weekend te gaan. Het weer zal toch wel een keertje beter worden dachten we. We kijken naar een hotel uit in de buurt en kiezen Road Camp American Motel uit. Een hotel in Amerikaanse stijl. Dat smaakt ons wel.

De koffer hebben we gisteren al gepakt, dus als we thuis zijn van het werken, dan is het een kwestie van de koffer in de auto zetten en we kunnen op weg. Het is druk op de weg, en net voor de grens worden we de snelweg afgestuurd door de navigatie. We rijden een heel stuk binnendoor om vervolgens net boven Duisburg de snelweg weer op te gaan richting Marl.

Na iets meer dan twee uur rijden arriveren we bij het motel. Als we inchecken, lezen we op een brief op de deur dat het restaurant gesloten is van donderdag tot en met zondag in verband met personeelstekort. Dat is wel jammer, maar we kunnen er weinig aan veranderen. We zoeken een ander restaurant in de buurt uit om Currywürst mit Pommes und Salat te gaan eten.

Na het eten wandelen we nog door een klein park vlakbij het restaurant. Als we weer in het motel zijn, dan kan Marieke nog de opening van het EK bekijken, terwijl ik dit relaas tik.