en dan.... is er koffie

Vanmorgen in alle vroegte belde Marieke me op. Alles was goed, en ze had de nacht goed doorgebracht. Nog wel een pijnstiller gehad, en natuurlijk ieder uur wakker geweest, maar ach, een kniesoor die daar op let. Ik mocht de gehele dag op bezoek komen.

Ja h?, dat kan toch niet de bedoeling zijn? Ik heb toch ook vakantie? Ik hoef toch niet te lijden onder het feit dat zij misschien het huisje iets minder fraai vindt?

Nee, zonder gekheid. Uiteraard wist ik niet hoe snel ik ervoor moest zorgen dat ik me opgefrist had en richting Idar-Oberstein kon gaan rijden. Die paar minuten die ik haar gisterenavond had gesproken, zijn me veel te kort.

Op het moment dat ik in het ziekenhuis arriveerde, stond ook de arts met de klink van de deur van de kamer waarin Marieke zich bevond, in zijn hand. Juist op dat moment werd hij opgeroepen voor een noodgeval. Weer wachten dus. Gelukkig ging het goed met Marieke, en ze lachte ook alweer, zoals op de foto's hieronder is te zien.

Na de warme maaltijd, kwam alsnog de arts langs. Om zijn verhaal even kort samen te vatten. Morgen mag de drain eruit, worden er opnieuw r?ntgen-foto's gemaakt, en mag ze op krukken gaan proberen om te lopen. Ze mag haar been de komende 4 weken niet volledig belasten, haar voet mag de grond raken. Dat is alles. Als ze nog een paar dagen in het ziekenhuis blijft, dan mag ze uiterlijk maandag weer naar huis. Op de vraag of het mogelijk was, dat ze naar Nederland zou kunnen worden overgebracht, antwoordde hij positief. Maar (er is altijd een maar, dat weet toch iedereen.), hij achtte het niet verstandig, aangezien het feit dat ze dan naar een Nederlands ziekenhuis zou moeten worden overgebracht, en ze dan in quarantaine zou moeten. Waarschijnlijk voor een week. Dus eigenlijk was de keuze of maandag aanstaande thuis, of op zijn vroegst de vrijdag daaropvolgend. Na overlegd te hebben, besloten we voor de optie om in Duitsland te blijven. Op korte termijn niet de fijnste optie, maar als we even verder kijken dan onze neus lang is, wellicht een meer verstandige optie.

Ik weer in de auto, terug richting het bungalowpark, om het huisje bij te boeken voor het komend weekeinde. Jammer maar helaas, de bungalow waar ik in vertoef, is al geboekt door iemand met een voorkeursboeking. Ik zag het probleem niet zo, want het is toch heel simpel om mijn spullen in te pakken en te verkassen naar een ander huisje, maar de vriendelijke mevrouw aan de balie zag het toch echt anders. Volgens haar was het een groot probleem om in een ander huisje te gaan verblijven. Na haar overtuigd te hebben van het feit dat dit voor mij echt geen enkel probleem was, lukte het dan toch om langer te mogen blijven op het park.

Gelukkig maar, want dan kan ik de ochtenduren mooi gebruiken om nog een beetje te proberen om een vakantiegevoel te cre?ren.