Op het event ‘De beste wensen voor…. 2020’ krijgen we deze listing voor onze ogen. Al snel zien we wat de bedoeling is. De titel snappen we niet helemaal als we de puzzel zien, want we hebben drie dingen nodig die de stilte als een zwaard doorklieven. Nummer twee en drie snappen we vrij vlot hoe we daar toe dienen te komen, maar de 1e???? En dan ook nog vanalles in verschillende vreemde talen. We kunnen er geen logica in ontdekken. We schuiven de puzzel terzijde en kletsen wat. Scheelt ook gelijk weer een log voor ons waar we geen moeite voor dienen te doen om aan de verwachtigen van de CO te voldoen (welke de volledige log kan lezen op een bij hen bekende wijze.)

Maar ja, daar is het een event voor. Er zijn altijd wel mensen die graag kaas eten, en we sluiten aan bij drie andere teams. Met zijn achten gaan we op pad naar het eerste punt. Voorgangers hebben ons al een handje geholpen door het een en ander te markeren. Al kletsend wandelen we verder.

Het volgende tussenpunt. Oei, dat is een lastige. Want wat dienen we nu te kiezen? We maken een keuze, en gaan op pad. We hebben de verkeerde keuze gemaakt blijkt al snel. Of toch niet? Gelukkig hebben we een foto gemaakt (altijd belangrijk bij dergelijke puzzelwandelingen). We hebben niet goed gelezen, en zijn domweg van het verkeerde begingpunt uitgegaan om de berekening te maken. Even opnieuw rekenen, en al snel zijn we weer op weg.

De goede weg blijkbaar. We wachten even tot de teams die voor ons lopen verder zijn gewandeld en begin dan aan de volgende puzzel. Heel draaierig worden we er niet van, want meteen is duidelijk wat hier de bedoeling is en rekenen we uit wat de volgende stap is.

Bij de volgende stop krijgen we een opdracht om goed rond te kijken, oei, dat is niet ons sterkste punt, maar gezamelijk vinden we toch alle gegevens die we nodig hebben om verder te kunnen gaan op onze queeste.

De nieuwe opdracht die we vinden komt voor een deel bekend voor. We vinden met behulp van de slimme telefoon de benodigde getallen en gaan aan het rekenen. Maar er staat nog iets bij de opdracht wat opvalt en waar we geen van allen geen raad mee weten hoe deze informatie te gebruiken. In mijn hoofd komt de vraag: ‘Hout het dan nooit op?’ omhoog borrelen. Ik denk terug aan een geweldige dag in het vorige jaar. We besluiten om verder te gaan.

En ook hier is duidelijk dat we op de goede weg zijn. Bij het punt aangekomen dienen we ons niet heel lang te ergeren, en na wat rondjes gedraaid te hebben gaan we weer gestaag verder.

We staan inmiddels al bij het achtste tussenpunt. Gelijk is bij de mannelijke helft van het team duidelijk wat hier de bedoeling is, en nadat dit uitgelegd is aan de anderen gaan we weer verder.

Ook hier wordt de puzzel snel gevonden, en is al snel duidelijk wat de bedoeling is. Ook hier komen we gezamelijk weer tot een plausibele oplossing om verder te kunnen gaan.

Onderweg hadden we al gehoord dat we tien punten aan dienden te doen alvorens we naar de eindlocatie kunnen gaan. De laatste rebus is toch wel een lastige, maar ook die hindernis wordt overwonnen. We rekenen de eindlocatie uit en gaan verder richtin de grote finale.

En dat die groot is, is al snel duidelijk. Na enkele modderplassen ontweken te hebben, staan we oog in oog met een schitterend stukje berging vlijt.

We hebben genoten van de leuke puzzels onderweg, die zelfs voor ons team te doen waren. Zelfs de eerste puzzels is bij thuiskomst duidelijk. De vraag is natuurlijk dan meteen of de drie sterren moeilijkheid niet wat aan de hoge kant is. Of we worden zelf langzaamaan beetje bij beetje ietsje beter. Dat is natuurlijk ook een optie. Het gezelschap waarin we vandaag verkeerden was geweldig. We hebben genoten van een gezellige wandeling samen. Bedankt aan de mede wandelaars voor de gezelligheid.

Nog steeds snappen we de titel van de cache niet, want voor een cache als deze hebben we altijd woorden, en zullen we nog regelmatig spreken. Een favorite point is dan ook dik verdiend. TFTC.

Er zijn geen steekwoorden voor dit getikte avontuur.