Ierland

Voor vandaag staat één van de hoogtepunten van Ierland op het programma. Althans volgens de reisgids van de ANWB. Of dit ook werkelijk zo is, willen we natuurlijk met eigen ogen aanschouwen. Maar om op een dag alleen maar naar de Rock of Cashel te gaan is natuurlijk wel wat weinig. Zoals ik eerder al getikt heb, was onze voorbereiding voor deze reis minimaal. Nadat we gisteren ruim 16 kilometer hebben gewandeld, was het dan ook tijd om na het tikken van het verhaal van de dag andere bezienswaardigheden op te zoeken om vandaag te gaan bekijken. Alhoewel Rock of Cashel niet het meest optimaal in de route ligt om als eerste te bezoeken, doen we dat toch. Het zou namelijk heel vreemd zijn, als het door tijdgebrek niet zou lukken om een hoogtepunt van het land niet te bezoeken als je er op enkele kilometers vandaan bent. We parkeren de auto en gaan naar de receptie. Aan de receptie zit één van de eerste niet zo vriendelijke Ieren die we ontmoeten. Haast geïrriteerd in het feit dat we haar storen in het nietsdoen vertelt ze hoe laat de rondleiding begint. Als we de entree voor het klooster betalen glimlacht ze zowaar voorzichtig. We boeken ook meteen de rondleiding door het klooster en de kapel erbij. Met name de laatste zou zeer de moeite waard moeten zijn. Terwijl het meeste er naast valt, staan we te wachten tot de rondleiding begint. Inderdaad, het miezert weer. De gids meldt zich en volgen deze gedwee naar het begin van de rondleiding. Wat dan volgt gaat onze verbazing te boven. Voor ons staat iemand die een verhaal uit een boek op dubbele snelheid uit zijn hoofd staat op te dreunen. Zonder enige vorm van intonatie. Ook hebben we al na 17 seconden het idee dat heel het verhaal dat opgedreund wordt door de gids hem geen zier interesseert. Als er door iemand een vraag wordt gesteld, lijkt het er even op dat de gids opleeft en komt er enig verschil van toonhoogte in zijn stem als hij antwoord geeft. Maar als er vervolgens verder op wordt doorgevraagd, blijkt duidelijk dat dit niet de bedoeling is, en wordt het eerder gegeven antwoord monotoon herhaald. Het is ons helemaal duidelijk. Geld is het enige dat hier telt. We zijn blij dat we aan het einde van de eerste rondleiding zijn en hopen dat de tweede rondleiding door een betere gids gegeven wordt.

De tweede gids komt iets gepassioneerder over. Achter hem staat een collega de deur te bewaken. Diegene die het durft te wagen om maar even door het glas van de deur te naar binnen te kijken wordt verjaagd. Daar is immers niet voor betaald. De kapel an sich is wel de moeite waard. Ook het verhaal achter de kapel is interessant (maar dat was het verhaal achter het klooster ook al deed de gids anders vermoeden). Het blijkt het enige Godsdienstige bouwwerk in Romaanse stijl in Ierland te zijn dat nog over is. We bewonderen de kapel in al zijn soberheid. Als de gids zijn verhaal gedaan heeft, krijgen we te horen dat we nog een paar minuten mogen rondkijken alvorens we de kapel dienen te verlaten. Er staan namelijk nieuwe mensen te wachten die betaald hebben. Het is duidelijk dat onze inworp in de meter verbruikt is. We wandelen nog even op eigen houtje door het klooster en gaan dan weer verder. Uiteraard nadat we eerst het kaartje van de parkeerautomaat hebben betaald.

Niet ver van Rock of Cashel ligt een andere kloosterruïne. We rijden naar Hore Abbey en genieten van deze gratis toegankelijke ruïne. In onze ogen is deze zeker zo fraai als Rock of Cashel, op welke we vanaf deze ruïne een schitterend uitzicht hebben.

Onderweg naar de volgende stop parkeren we de auto om een foto te maken van Rock of Cashel zoals die in elke reisgids staat. En om heel eerlijk te zijn, het is allemaal wel zeer fraai en zeker de moeite waard om in de reis in te plannen.

We rijden door naar Holycross Abbey. Het is ons inmiddels duidelijk dat Ierland het land van oude kloosters is. De poort van het klooster staat wagenwijd open en we zien niemand. We wandelen wat rond en genieten van dit fraaie gebouw. We maken meteen van de gelegenheid gebruik om een gratis sanitaire stop te maken.

Onderweg gebruiken we de lunch. We zijn op weg naar Athassel Abbey. Een vervallen klooster vlakbij het plaatsje Golden. Waar het precies is weten we niet, maar al snel zie we de ruïne opdoemen in een weiland. We parkeren de auto en wandelen richting een hek. Op slot. Dan zie we iets wat we de afgelopen week al vaker hebben gezien in Ierland. Een trapje van stenen dat ons over de stenen muur naast het hek leidt. We wandelen door het weiland, de koeienvlaaien ontwijkend, richting het klooster. Als we bij de ingang zijn, lezen we op een bord of we zo vriendelijk willen zijn om het hek dicht te doen. Ook hier genieten we weer volop.

De volgende stop is Cahir Castle. Een fraai kasteel dat nog helemaal intact is. Maar voordat we naar het kasteel gaan zien we plotseling een bordje van een kloosterruïne staan. We rijden erheen en bekijken deze ruïne. We rijden verder naar de parkeerplaats bij het kasteel en bewonderen het. Hierna drinken we een kop koffie in een nabijgelegen restaurant.

Het wordt al later op de middag en we hebben nog één stop in de planning zitten. Glen of Aherlow. We parkeren de auto en gaan een stuk wandelen. We genieten van de wandeling in het bos. Helaas hebben we niet genoeg tijd om de hele ronde te wandelen, maar dat maakt het allemaal niet minder fraai. Als we bijna terug zijn bij de auto, kijken we een enorm beeld op zijn rug. Vermanend steekt dit beeld de wijsvinger van zijn rechterhand in de lucht. Alsof het wil zeggen: “Always remember, the best things in life are free.” We beamen dit en genieten van een adembenemend uitzicht en de zonsondergang.

Reageer op dit tiksel

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Schrijf in  
Abonneren op