Ierland

We zijn er helemaal uit. Een Bed & Breakfast is niet ons ding. We houden niet van de ‘gezelligheid’ die een B&B met zich meebrengt. De goede zorgen van de hostess. Het enige dat wij ons afvragen is: “Waarom?” Laat ons gewoon ons ding doen en hou de ‘goede zorgen’ voor jezelf. Ook het gebrek aan privacy is niet aan ons besteedt. Als je naar de WC wilt gaan, dien je er op te letten dat je gekleed de gang overloopt. Gelukkig is het wel een eigen WC & douche. Maar toch. Je kunt niet doen en laten wat je wilt. Iets wat in een hotel of appartement wel kan. ‘s Morgens staat de ontbijttafel keurig voor je gedekt. Met al het mogelijke en onmogelijke wat je jezelf maar kan bedenken. Geef ons maar een ontbijt in buffetvorm, waar we snel een paar boterhammen met wat beleg op kunnen eten voordat we op pad gaan. En als je denkt dat je de ontbijttafel voor je alleen hebt, dan heb je het mis. Geef ons maar een tafeltje voor twee, waar we kunnen overleggen wat we die dag willen gaan doen. En als we dat willen, gebeurt dat overleg gewoon met volle mond.

Alhoewel het delen van een ontbijttafel met andere mensen ook wel weer zijn leuke kanten kan hebben. Iedereen heeft inmiddels wel begrepen dat we momenteel in een B&B verblijven. Het ontbijt is pas om 8 uur. Als we gaan zitten, zijn er net twee andere mensen gaan zitten. Ze komen uit Australië. Ze vragen waar we vandaan komen en waarom we in het natte seizoen naar Ierland gaan. Wij antwoorden dat het altijd nat is in Ierland, en dat we het op zich wel mee vinden vallen met al die nattigheid. We vertellen dat we gisteren naar Dingle zijn geweest. Het Australische koppel wil daar vandaag heen. We kletsen wat en ontdekken dat er één ding is waar zij zich ontzettend over verbazen. “Als je ‘s morgens wakker wordt is het donker, en als je ‘s avonds gaat eten is het alweer donker!” We vertellen dat wij niet beter weten in deze tijd van het jaar, en dat je van ieder straaltje licht gedurende de dag dient te genieten omdat je anders last hebt van de te korte dag. Vandaar dat wij het ook jammer vinden dat we pas om 8 uur kunnen ontbijten. We nemen afscheid van het koppel en gaan snel op pad. Toen we aan het ontbijt namelijk naar buiten keken, zagen we dat het al licht is. Tijd om te gaan genieten.

Vandaag staat The Kerry Ring op de planning. We hebben enkele punten uitgezocht die we zouden willen zien, en denken dat daartussen meer dan voldoende tijd is, om ook andere dingen te bewonderen. Kort nadat we het plaatsje Killorglin hebben doorkruist, zien we een bruin bord met uitzichtpunt daarop. We besluiten om te gaan kijken. We maken verschillende stops en enkele korte wandelingen bij Lough Karagh, en genieten volop.

We stoppen vervolgens in Portmagee om een kopje koffie te nemen. Ondertussen kijken we of er toevallig nog leuke caches in de buurt zijn. We ontdekken twee multi-caches en besluiten om die te gaan doen. Onderweg naar de eerste multi, stoppen we enkele keren om van het prachtige landschap te genieten,

De eerste multi brengt ons naar een monument van een Amerikaans vliegtuig dat hier in februari 1944 is neergestort. We genieten van het uitzicht en zijn onder de indruk van het monument. Het eindpunt van deze cache is bij een kloosterruïne. Ook heel fraai.

De volgende multi is misschien nog wel meer bijzonder. Het eerste punt is in een dorpje dat in de jaren 60 van de 20e eeuw is verlaten. 30 jaar later zijn negen huizen volledig gerestaureerd door de overheid en sindsdien worden deze huisjes bewoond door kunstenaars. Op deze plek kunnen zij in alle rust werken en inspiratie opdoen. Als we het laatste punt uitgerekend hebben en daarheen gaan, genieten we van een geweldig uitzicht.

We gaan verder naar Baile na Sceilge. Hier zijn een oud kasteel en een oud klooster te zien. Aangezien het al wat later begint te worden, besluiten we de wandeling een stukje in te korten, en doorkruisen we de Atlantische Oceaan. Gelukkig is het niet heel veel dieper dan enkele cm’s. Al met al wandelen we hier enkele kilometers.

Zoals gezegd, wordt het al later. We rijden naar Waterville, waar een beeld van Charlie Chaplin staat.

We besluiten om op tijd terug te gaan richting Trallee. Het is immers oudjaarsdag en de restaurants sluiten vandaag eerder dan gebruikelijk is. Onderweg maken we een paar ministops om te genieten van het uitzicht. We rijden terug naar Trallee via de Ballaghisheen Pass. Als we op het hoogste punt zijn, zien we dat daar een wandeling begint. Helaas kunnen we die niet meer doen. Het is weer eens zover…. te korte dag.

nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
Gast
Elly

We hopen ook in 2019 weer heel veel mooie en leuke verhalen van jullie te kunnen lezen! Dus een gelukkig en gezond jaar!