Cordoba was één van de dingen die op ons lijstje voorkwam om te gaan bezichtigen. De eerlijkheid gebied te zeggen dat we niet echt een lijstje vooraf hebben gemaakt. Normaliter is dit wel het geval, maar aangezien we dit jaar niet in konden schatten wat we wel en niet konden doen gezien mijn fysieke gesteldheid, hebben we het maken van lijstjes maar achterwege gelaten, misschien zou er toch niets van komen om de lijstje in te lossen. Die fysieke gesteldheid heeft er ook mee te maken, dat we gekozen hebben voor een vast vakantieadres in plaats van ons te verplaatsen. We zijn in de gelukkige omstandigheid dat het zo goed gaat dat we meer dan gedacht kunnen gaan ondernemen. Super, want dat doen we nu eenmaal veel liever. Een vervelende bijkomstigheid is wel dat we nu veel meer kilometers moeten rijden om de hoogtepunten van Andalusië te kunnen zien. Zo ook vandaag. Vanaf het appartement is het een twee-uur durende enkele reis naar Cordoba. Maar als we de reisgids moeten geloven, komen mensen speciaal van heinde en verre om de Mezquita in Cordoba te kunnen zien. Dus komen wij ook maar uit het verre om een en ander met onze eigen ogen te gaan aanschouwen.

Van origine een moskee, maar nadat de Christenen het gebouw in beslaggenomen hebben, omgetoverd tot een kerk. Maar de beiden invloeden zouden nog te zien moeten zijn. En inderdaad, als je binnen bent zie je de bogen en een mihrab, gecombineerd met katholieke schilderijen. Een bijzonder gezicht. Het ziet eruit als een teken van verbroedering, maar ik ben er van overtuigd dat de inbeslagname alles behalve te maken heeft gehad met een zekere mate van verbroedering.

Het is naast een bijzonder geheel ook, ook zeker een fotogenieke plek. Door ons beiden zijn vele plaatjes geschoten, in de hoop dat er iets fatsoenlijks tussen zit. Het val niet mee om een mooi plaatje te schieten, terwijl er telkens wel iemand voor je lens lijkt te lopen, of precies voor je neus een foto gaat staan maken.

Vervolgens hebben we de rest van Cordoba bekeken. Het is een erg toeristische plaats, maar biedt ook leuke doorkijkjes en verrassende binnen plaatsjes. Al ben ik ervan overtuigd dat deze aan de meeste toeristen voorbijgaan. Zij hollen de bus uit, worden rondgeleid door het Mezquita en worden weer de bus ingejaagd, tenminste dat bedenk ik me er bij. Wat zijn we dan bevoorrecht om alles op ons eigen tempo te mogen doen. Een reisgids leert ons dat Mezquita Spaans is voor moskee. En ik maar denken aan die vervelende beestjes.

Op ons plattegrondje stond een plein vernoemd, naar een drankje dat ons wel erg kan bekoren, namelijk cappuccino! Maar helaas hebben we het pleintje niet weten te vinden. Het zal te maken hebben met de volledige naam, namelijk Plaza de LOS Cappuccinos. Het ging hier natuurlijk, net als bij de sinaasappels van gisteren, om de verloren cappuccino’s! Wij dus blij dat we op een ander plein een overheerlijke cappuccino genuttigd hebben.

Na ook nog even de Romeinse brug, het Mezquita aan de achterzijde, en het paleis bekeken te hebben, zijn we weer begonnen aan de terugreis. En inderdaad het loont de moeite om van heinde en verre naar Cordoba te komen!

nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
Gast
Elly

Nou dat valt wel mee hoor, ze worden niet de bus ingejaagd. Zou ook niet kunnen want de gemiddelde leeftijd ligt ver boven die van jullie.
Maar ik wist wel dat julie ook onder de indruk zouden zijn. Het is ook byzonder.