Amerika

Klabaf!!!
Letterlijk met een klap wordt ons duidelijk waarom van alle borden van Luigi een stukje van de rand beschadigd is. Niet dat het verder iets uitmaakt, want het eten is werkelijk heerlijk. En dat voor net iets meer dan $10 per persoon. Gisteren na een lange reis dus aangekomen in Seattle. Om even kort, maar toch duidelijk samen te vatten hoe Seattle is, even de volgende opmerking daarover: Seattle is net Eindhoven. Geen topper, geen aanrader en als je alle hoogtepunten dient samen te vatten kom je, met een beetje nadenken, toch wel op drie punten. Maar, net als bij Eindhoven, als je de tijd neemt om de buitenste schil er af te pellen, dan zie je toch een fraai stukje cultuur en architectuur tevoorschijn komen. Gebouwen die op het eerste gezicht een betonnen kolos lijken te zijn, blijken na iets langer het gebouw te bewonderen, toch zeer fraaie details te bezitten. Op de meest vreemde plekken wordt je verrast door het ene na het andere fraaie beeld. Sommige kantoren blijken een designtechnisch hoogstaande bar te hebben waar wij naar alle waarschijnlijkheid niet eens naar binnen mogen.

Niet dat we daar behoefte aan hebben. Geef ons maar gewoon een Starbucks. Het toeval wil dat in 1971 de eerste vestiging van deze bij ons toch wel favoriete keten in Seattle is geopend. Een mooie gelegenheid dus om die te bezoeken. Nog fijner is, dat ??n van de drie hoogtepunten van Seattle zich in dezelfde straat bevindt. Dus het kan allemaal niet op. Na deze bezoekjes blijken we toch al ruim tien kilometer gewandeld te hebben. Niet zo heel erg veel, maar we zijn toch best wel een beetje moe. Misschien toch last van een jetlag? Bovengetekende heeft vannacht in elk geval niet zo heel erg super geslapen (dus zo heel afgezaagd is die titel, dit laatste in ogenschouw genomen, dan toch ook weer niet.), dus besluiten we om even terug naar het hotel te lopen om, voordat we op zoek gaan naar onze 600e cache, even een half uurtje te gaan rusten. Na dit half uurtje gaan we de andere kant op om Seattle te verkennen. We lopen van de ene naar de andere cache (want vaak blijken dit toch wel leuke plekjes te zijn in een stad.), die we nog vinden ook (dit was vanochtend wel anders, toen we er ??n konden vinden en vier stuks niet). Langzaam zakken we op deze manier weer af naar Downtown Seattle waar we uiteindelijk uitkomen bij Luigi, waarna we weer terug gaan naar ons hotel (Dat heerlijk centraal ligt, omdat alles zich binnen een straal van twee kilometer bevindt.) om, na ruim 28 kilometer gewandeld en gestruind te hebben onszelf te ruste te gaan leggen.