Amerika

Zoals gisteren aan jullie medegedeeld stond vandaag het strand op het programma (zo wordt het toch nog een beetje een normale vakantie zoals zo vele Nederlanders, een strandvakantie!). Maar wie ons een beetje kent, weet dat wij een ander idee hebben bij een dagje strand en dat we dit meestal maar kort volhouden. Dus op naar Ruby-beach en niet zoals het het eerder geplande Rialto-beach, maar naar het volgens de Ranger minder toeristische gedeelte. Het was een fraai strand met uitstekende rotsen uit zee waar de golven met regelmaat tegen ‘kapot’ sloegen. Na een uurtje rondgewandeld te hebben, de nodige kiekjes geschoten te hebben en geluncht te hebben met uitzicht over de Grote Oceaan, zat onze strandvakantie er wel weer op.

We besloten om toch maar even naar het Hoh-Rain-Forest te gaan, nu we toch tijd over hadden. Maar niet voordat we onze dagelijkse cache gevonden hadden. Het bewuste doosje lag dit maal bij ‘s werelds grootste cedar. Het was inderdaad een gigant. Hier hebben we mede-cachers ontmoet welke ons wezen om een bijzondere boom even verderop waar ook een schat verstopt zou liggen. Ook al is het dan maar een boom, deze was het aanzien meer dan waard. De stam was van boven tot onder in elkaar gedraaid, een bijzonder fraai gezicht.

Vervolgens langs het, misschien een minder mooi stukje, van het rain-forest. We waren wat huiverig om in herhaling te vallen, en na gisteren teveel van hetzelfde te zullen zien. Maar dit was zeker niet zo. Dit regenwoud was toch weer heel anders als het woud gisteren. In dit gedeelte van het park, stond veel meer water. (Het doet zijn naam dus eer aan). Het geheel deed ons denken aan Droomvlucht. Ja, ja het wordt zo langzamerhand een Efteling-promotie rondreis. Maar ??n ding is toch wel beduidend anders. Hier ontbreken de karretjes en moeten we zelf lopen. Het zou meer op zijn Amerikaans zijn als er karretjes door het woud zouden rijden over een mono-rail. Misschien hebben ze een idee?nbus. Het is maar een tip….