Vandaag zijn Marieke en ik vijf jaar samen. Als ik bekijk welke landen we in die vijf jaar allemaal bezocht hebben, dan is het stiekem toch wel een behoorlijk lang lijstje. Ik noem: Luxemburg, Botswana, Belgi?, Verenigde Staten van Amerika, Namibi?, Duitsland, Zambia, Nederland, Noorwegen, Frankrijk, Spanje, Zweden, Zuid-Afrika, Denemarken & Oostenrijk. Dat zijn toch maar liefst 15 landen. En dat in vijf jaar! Is toch een mooi gemiddelde van 3 landen per jaar. Het zou mooi zijn, als we dat gemiddelde zouden kunnen handhaven. Zal waarschijnlijk wel een klein beetje plannen worden, maar ook dat is weer een mooie bezigheid. De eerste stap is kijken hoeveel landen er nu precies zijn op deze wereld. Gelukkig hebben we internet en is dat antwoord al snel gevonden. Maar liefst 218 landen zijn er gevestigde op deze aardkloot. We hebben er al 15 van gehad, dus we hoeven er nog maar 203 te bezoeken. Mmmm….. een gemiddelde van 3 per jaar. Dan doen we er ”maar” 67 jaar en 243 dagen over om het laatste land van ons lijstje te kunnen afstrepen. 67 jaar. Even zien, dan ben ik 100. Het is maar te hopen dat tegen die tijd de bejaardentehuizen groepsreizen organiseren die verder gaan dan de molens van Kinderdijk. Wellicht is het dan ook noodzakelijk om de naam van de site te veranderen in iets als “ZaNaBoZa | De rollatorbende durft het aan”. Tja, wie weet. Zoveel landen bezocht in zo’n korte tijd, ben je dan een wereldreiziger? Geen idee eigenlijk. Want wat is eigenlijk een wereldreiziger? Gelukkig weet internet raad. Als je in de Dikke van Dale zoekt naar de betekenis van het woord wereldreiziger, dan kom je uit op de volgende omschrijving: “iem. die een wereldreis maakt.” Wat is een woordenboek toch fijn. Zoek je het ene woord op, kom je uit op een omschrijving die bijna gelijk is aan het woord dat je zoekt. Een tweede poging dan maar. Wat is een wereldreis? Wederom in de Dikke van Dale opgezocht, en dan komt er het volgende tevoorschijn: “reis om de wereld of door verscheidene continenten.” Dit is in ieder geval al een iets duidelijker. Alleen, toen ik nog iets of wat jonger was, had ik bij het horen van het woord wereldreis altijd het idee dat je onafgebroken aan het reizen was over Moeder Aarde. Kris, kras. Van hot naar her. Het overal en nergens zijn. Maar Mijnheer van Dale rept in zijn dikke boek met geen enkel woord over een tijdsbestek. Als ik het daar goed lees, dan is iemand een wereldreiziger, als degene vandaag voor een week op vakantie gaat naar, laten we zeggen Noorwegen. Vervolgens weer een jaar of tien, misschien wel vijftien weer hard moet werken om centjes bij elkaar te sparen. En vervolgens drie weken vakantie gaat vieren in, laten we even iets geks noemen, Tadzjikistan. Deze persoon reist immers door verschillende continenten (Europa & Azi?).

Hee, dan zijn wij ook wereldreizigers! Wij hebben tenslotte al drie werelddelen met een bezoekje verrijkt (Europa, Afrika & Noord-Amerika). Toch gek, op de een of andere manier voel ik me helemaal geen wereldreiziger. Om samen deze werelddelen te bezoeken hebben we tenslotte vijf jaar gedaan. En tussendoor zijn we gewoon in ons koude kikkerlandje geweest om centjes te verdienen.

Er zijn geen steekwoorden voor dit getikte avontuur.