Gisteren?zijn we op een plek geweest waarvan ik zelfs met mijn beste Frans geen fatsoenlijk Nederlands van kan maken. Natuurlijk, als ik mijn fantasie een beetje de vrije loop laat gaan, dan komen er wel namen boven borrelen, maar of die aan de werkelijke betekenis van de naam voldoen? Ik denk het niet.

Wat we wel weten is dat we gisteren terug zijn gegaan naar de plek waar we eergisteren wilden gaan wandelen, maar het startpunt ervan, zoals Marieke al schreef, niet konden vinden. Overal konden we lezen dat we bij de begraafplaats zouden moeten parkeren, maar om de een of andere duistere, en voor ons niet te begrijpen reden, had men nergens het adres van die begraafplaats vermeld. En de kaart die we bij ons hadden van het gebied was een topografische kaart. Op een topografische kaart staat ieder pad vermeld, maar van straatnamen of iets dergelijks is geen sprake, dus op zo”n moment is een topgrafische kaart niet echt gemakkelijk. ‘s Avonds dus maar met behulp van Google Maps de juiste locatie opgezocht, zodat we meteen naar het juiste startpunt konden rijden. Na een uurtje zoeken en puzzelen hoopten we dat we de juiste plek hadden gevonden. Gisterenochtend na het inpakken van de auto gingen we weer op weg naar het zuiden van Luxemburg en meteen bleek dat het noeste uur arbeid resultaat had gehad en we reden meteen naar het startpunt van de route die we hadden uitgezocht.


Dus op weg naar Giele Botter. Dit is een gebied op de grens van Luxemburg, Belgi? en Frankrijk. Vroeger heeft men hier ijzer gewonnen uit de mijnen. Nu deze zijn gesloten is het een natuurgebied geworden. We hadden het geluk dat het halverwege begon met regenen. Hoewel regenen. Er vielen druppels, maar om nu te zeggen dat we een paraplu op moesten steken? Nee, zo hard druppelde het nu ook weer niet. Is maar goed ook, want we hadden geen plu bij ons.

Na een tocht van ruim drie uur waarbij we bijna 9 kilometer over steile, smalle maar vooral glibberige paden door een werkelijk schitterend en bijzonder stukje natuur hebben gelopen kwamen we terug bij de auto. Na in het nabijgelegen dorpje een kopje koffie te hebben gedronken was het helaas al weer tijd om terug te keren naar het Nederlandse. Het weekje Luxemburg is voorbij gevlogen. Het zou van ons beiden nog wel een weekje langer hebben mogen duren.

Er zijn geen steekwoorden voor dit getikte avontuur.