het ziekenhuis

En daar is dan? berichtje nummer 101. Of jullie nu verveeld zijn of niet, wij gaan gewoon verder met jullie op de hoogte te houden van al onze ‘avonturen’. Momenteel zijn dat natuurlijk de avonturen in het ziekenhuis. Eigenlijk zijn die alweer voorbij. Alhoewel dat ook niet helemaal waar is. Maar goed, dat komt later wel.

Jullie zullen me wel voor gek verklaren dat ik een berichtje plaats, maar ik ben nu in de gelukkige positie dat ik een persoonlijke secretaresse heb die voor mij een volledig bericht uit gaat zitten typen. De eerste alinea heb ik wel zelf gedaan, maar dat bleek toch nog teveel te zijn om te doen.

Om half acht heb ik me dus moeten melden in het ziekenhuis. Ik zou als tweede aan de beurt zijn (was ik dus ook). Aangezien iedereen voor een kijkoperatie gekomen was, verwachtte ik rond negen uur aan de beurt te zijn. Iets over half negen werd ik naar beneden gebracht, naar de voorbereidingsruimte van de OK. Hier werd het infuus aangebracht en ik verwachtte dat ik ieder moment naar de OK zou mogen. Toen het half tien was, lag ik er nog steeds en moest de eerste zak van het infuus verwisseld worden. Naar later bleek, had de arts bij de eerste operatie nogal wat tegenslag gehad, waardoor het allemaal wat uitliep. Maar goed, even later ging ik toch naar de OK. Daar aangekomen op een ander bedje gaan liggen met verwarmde dekens en lekker gaan slapen. Ruim een uur later werd ik wakker en meteen werd me de vraag gesteld: “Wat kan?ik voor je doen?”, waarop ik antwoordde: “Ik heb in tijden niet zo lekker geslapen, laat me nog maar even slapen”. Ik denk een minuut of vijf?later, begon ik?langzaam aan toch echt wakker te worden. Snel daarna kwam?de arts uitleg geven.

De operatie was goed verlopen, de botsplinters en?de loszittende stukjes kraakbeen?zijn verwijderd. De speling op de banden bleek?helaas n?g groter te zijn dan zij in eerste instantie had gedacht. Nog niet helemaal goed wakker, bevestigde ze wat we eigenlijk al langer wisten. Een tweede operatie is noodzakelijk. Hierbij wordt de elleboog gereconstrueerd. Deze operatie zou op korte termijn moeten plaatsvinden. Nu weet ik niet wat zij met?een korte termijn bedoelt. Maar ik was nog te?ver weg?om het allemaal goed tot me door te laten dringen en de vragen te kunnen stellen welke nu bij me opkomen. Het is gewoon een kwestie om de vragen op te schrijven en ze te stellen als?ik over?twee weken terug moet komen. Vandaag?moet ik?al een afspraak maken bij de fysiotherapeut.

Voor nu is het gewoon rustig aan doen en herstellen van deze operatie.

Iedereen bedankt voor de reacties op deze site, de sms-jes, kaarten?en de e-mails. Ze doen een mens goed.