AmerikaNamibiëNederlandUSA

Na wederom een dag van rijden zijn we nu eindelijk aangekomen bij het volgende punt dat we perse wilden zien.

Namelijk Mount Rushmore. Mount wie? zullen velen van jullie denken. Mount Rushmore, je weet wel die 4 hoofden die in een berg zijn uitgehouwen. Nu zullen velen van jullie denken “O, die.” Ja die. Die 4 hoofden zijn er mede de reden van dat wij hebben gekozen om onze reis door Amerika zelf te regelen en niet met een groepsreis. We konden namelijk geen groepsreis vinden die alle punten aandeden die wij perse wilden zien. Er waren er een paar die alle punten aandeden op Mount Rushmore na. Naar onze mening is Mount Rushmore ??n van de dingen die Amerika maken tot wat Amerika is. Maar Mount Rushmore was natuurlijk niet de belangrijkste reden dat we Amerika zelf wilden doen. Dat was (en is nog steeds) de vrijheid die je hebt als je alles zelf doet en regelt. Je kan namelijk gaan en staan waar je zelf wilt. En wat ook heel belangrijk is: Je kan er net zo lang blijven staan als je zelf wilt. Hoewel we heel erg genoten hebben van onze reis door Zuidelijk Afrika en we daar nog vaak met veel plezier aan terugdenken was dat toch h?t grote nadeel van een georganiseerde reis. De plek waar we niet zo veel interesse in hebben neemt een hele dag in beslag, terwijl de plek die wij helemaal geweldig vinden slechts een uurtje aan de beurt komt. Dat laatste was het doorslaggevende punt. Gaan en staan waar we zelf willen.

En dat doen we dus ook volop. Een paar voorbeeldjes. Vanmiddag zagen we het bordje met daar 1880 Town. Hup, snelweg af en gaan kijken. Blijkt een oud cowboystadje te zijn. Heel leuk om gezien te hebben. Hup, snelweg weer op en verder rijden. Een ander voorbeeld. Vanaf het moment dat wij vanochtend South Dakota kwamen binnenrijden stond er iedere mijl een bord met daarop Wall Drug Store. Deze was nog ‘slechts’ 300 mijl verderop. Dus nu was het geen kwestie van hup, snelweg af. Maar onderweg hebben we nog op ons gemak in de reisgids kunnen kijken hoe en wat er in het plaatsje Wall te zien is. Dit leek ons wel leuk, dus besloten we om daar een tussenstop te maken. Zoals we zelf in konden schatten zouden we daar rond zes uur zijn. Dus een perfecte tijd om meteen wat te eten.

Het plaatsje Wall met de Wall Drug Store

Maar 30 mijl voordat we bij het plaatsje Wall waren zagen we het bord: Badlands scenic drive. Nu hadden we al wat over de Badlands gezien en gelezen en ons leek het wel leuk. Het stond niet op het programma, maar we waren toch wat eerder als dat we verwacht hadden, dus besloten we om de 38 mijl lange route te volgen. Hier kregen we geen spijt van. We kregen hier een landschap voorgeschoteld vergelijkbaar met Moonlandscape in Namibi?. De Badlands krijgen een plaatsje in onze gallerij van 100 plekken die je gezien moet hebben als je er dan toch in de buurt bent.

Badlands National Park

O ja, de titel. Een verhaal moet natuurlijk een titel hebben. Een logisch gevolg van zo’n titel is dat later uit het verhaal blijk waar de titel op slaat. En tot nu toe is dat hier nog niet het geval. Wel, nu komt het er dan van. Gisteren zijn we in een andere tijdzone terechtgekomen, waardoor het plotseling een uur vroeger was. Vandaag zijn we weer in een andere tijdzone terecht gekomen waardoor het weer een uur vroeger is. Een dag heeft op zo’n moment dus 25 uur. En dat is maar goed ook, want er is hier zoveel te zien, dat je gewoon tijd te kort komt.

Het tijdsverschil met Nederland is nu acht uur. Eergisteren was dat nog maar zes uur. Dus op het moment dat jullie opstaan om lekker te gaan werken, zijn wij druk bezig om deze verhaaltjes te typen en op internet te plaatsen zodat jullie onze indrukken van de dag kunnen lezen. Op het moment dat jullie zitten te genieten van een kop koffie (die wij hier trouwens ontzettend missen, want als er ??n ding is wat Amerikanen absoluut niet kunnen, dan is dat wel koffie zetten.), dan liggen wij op ??n oor. Te genieten van onze welverdiende rust. En te dromen van jullie, harde, werkers.

Morgen wacht voor ons Mount Rushmore en de was (en dat laatste besteden we voor het gemak maar uit. Want er is werken en er is vakantie. En daarvoor komen wij op dit moment in aanmerking.)

nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
Gast

Hoi wereld reizigers, Fijn om op de hoogte te blijven. Kunnen wij weer verder dromen. Wie weet als we ons pensioen gaan genieten.
Helaas heeft mijn lab-top even vakantie en zie ik alles alleen maar op zwart wit, wat overigens m.b.t. de foto’s niet altijd een straf is. Zoals bijv deze foto.

Groetjes en geniet en laat ons maar verder genieten van jullie tripjes.
Mieke & Dimphy

Gast

Hoi wereld reizigers, Fijn om op de hoogte te blijven. Kunnen wij weer verder dromen. Wie weet als we ons pensioen gaan genieten.
Helaas heeft mijn lab-top even vakantie en zie ik alles alleen maar op zwart wit, wat overigens m.b.t. de foto’s niet altijd een straf is. Zoals bijv deze foto.

Groetjes en geniet en laat ons maar verder genieten van jullie tripjes.
Mieke & Dimphy

Gast
Riet

Dat is dan afkicken Paul , geen koffie
Krijg je nog geen ontwenningsverschijnsele .
groetjes

Gast
Riet

Dat is dan afkicken Paul , geen koffie
Krijg je nog geen ontwenningsverschijnsele .
groetjes

Gast
ger

wat weet jij van echte koffie als je hem met veel melk en veel suiker drinkt is dat koffie.
slaap wel.

Gast
ger

wat weet jij van echte koffie als je hem met veel melk en veel suiker drinkt is dat koffie.
slaap wel.