BotswanaNamibiƫNederlandZuid-Afrika

Dag 18OkavangodeltaDe Okavangodelta is het restant van de Okavango-rivier die haar weg naar zee belemmerd zag en door de hitte van de Kalahari-woestijn werd opgeslokt. Op die plek ontstond een uniek natuurgebied, dat we verkennen met kano’s van uitgeholde boomstammen. Deze zogenaamde mokoro?s verschaffen ons uitstekend toegang tot dit doolhof van waterwegen. We hoeven niet zelf te bomen, dat doen lokaal ingehuurde vissers. Behendig loodsen zij ons door de met lelies en papyrus begroeide stroompjes en wijzen op de vele nijlpaarden. Onderweg leggen we aan bij eilandjes om op zoek te gaan naar wild, zoals olifanten en buffels of de schuwe rode lechwe. De Okavango is bovendien een waar vogelparadijs en we horen zeker de indringende roep van de vele visarenden. ‘s Avonds kamperen we op ??n van de vele eilandjes, waar we genieten van de mooie zonsondergang. Na terugkeer naar Maun kunnen we hier ‘s middags nog een kijkje nemen of deelnemen aan een optionele rondvlucht boven de delta. We rijden daarna in enkele uren naar een tussen acht imposante baobabbomen gelegen campsite in de buurt van het plaatsje Gweta. Hier kunnen we kennis maken met een ruraal dorp in Botswana waar het moderne leven van alle dag hand in hand gaat met eeuwenoude Afrikaanse tradities.

Drie dagen in een

Okavanga.

Volgens ons is dat Botwanaans voor Back to Basic.

Drie dagen en twee nachten kamperen op een eiland in de Delta.
Geen gas, geen licht en geen water.
Om dat laatste op te lossen, moesten we 5 liter water per persoon kopen.
Na een anderhalf uur durende rit door zwaar terrein, kwamen we aan in de Delta. Hier werden we door Mokoro’s (uitgeholde boomstammen) in anderhalf uur verder gebracht naar de plaats van bestemming.

‘s Avonds op weg voor een gamewalk. Onderweg hier nog verschillende dieren gezien. Na terugkeer eten rond het kampvuur en op tijd naar bed, want om zes uur in de morgen begint een nieuwe gamewalk. Ditmaal naar de Hippo-pool (in het Nederlands: Nijlpaarden-plas). Drieeneenhalf uur lopen om een nijlpaard te zien. En niet wandelen!!! Nee, volgens ons moesten we het wereldrecord snelwandelen in terrein verbeteren. Helaas voor ons, we hadden geen telefonisch bereik, dus we konden ook geen jury waarschuwen. Het record is dus niet erkend.? šŸ™

Na terugkeer steeg de temperatuur al snel naar de 40 graden. (weer iets aparts, hoge temperaturen voor de tijd van het jaar. Wanneer houden ze al de aparte dingen voor iemand anders ?!?!?) We konden ‘s middag niets doen aangezien we op een stuk grond zaten waar we niet vandaan mochten ivm de wilde dieren die overal rondliepen. ‘s Avonds weer eten en gezongen rond het kampvuur samen met onze Botswaanse Poolers. En wat zingen echte Nederlanders dan? Juist. Carnavals- en Sinterklaasliedjes.

Naar bed. ‘s Ochtends bij het opstaan en inpakken van onze tenten (Ja, die zijn ook meegesleurd. Samen met 23 matrassen, 1250 liter water, een complete proviandkast en een koelkast) kregen we te horen dat we ‘s nacht waren lastiggevallen door een paar olifanten en dat deze door de Poolers verjaagd waren. ‘Helaas’ hebben wij hier niets van meegekregen en doorgeslapen.