Dat is waarschijnlijk het eerste wat je zal denken bij het lezen van deze titel. Gelukkig, of voor degenen die misschien nog een klein beetje hoop voor me hadden wel helaas, is dat niet het geval. Want wat willen die vreemde woorden nu allemaal zeggen? Om een kort verhaal voor de verandering maar eens lang te maken zal ik het een en ander uitleggen.

Volgend jaar staat Italië op de rol om te gaan bezoeken. Eigenlijk was dat dit jaar de bedoeling, maar door alle ellende met mijn elleboog is dat er niet van gekomen. Volgend jaar is dat dus ons reisdoel. De afgelopen maanden heb ik tijd genoeg gehad om het een en ander uit te zoeken en al zoekende kwamen we op de bestemming voor ná Italië. Over twee jaar dus in 2009 hebben we alweer een bestemming bedacht. Hoewel die niet heel orgineel is, omdat we er al eens geweest zijn, hebben we er nu al zin in. Het zullen weer de Verenigde Staten van Amerika worden. Het Wilde Westen om precies te zijn. Tijdens het zoeken naar mooie plekjes in Amerika, kwamen we plaatsen tegen die volgens ons toch wel zéér de moeite van het bekijken met eigen ogen waard zijn. Één daarvan is Coyotte Buttes. Klein nadeel van deze plaats is wel dat je er een vergunning voor nodig hebt. Die vergunning is via internet te krijgen. Je dient je dan in te schrijven op een site om 12:00 uur ‘s middags lokale tijd aldaar. De vergunningen voor 4 maanden daarop worden dan verkocht. Per dag zijn er 5 vergunningen te vergeven. Totaal dus 150 vergunningen voor een maand. Aangezien het een zeer gewilde plek is om te bezoeken, zul je begrijpen dat je heel erg veel geluk nodig hebt, om een vergunning te bemachtigen. De vergunningen worden op volgorde van aanvraag verstrekt. Ben je te laat, dan heb je pech gehad, en kun je het een maand later weer opnieuw proberen. Maar stel nu dat we het geluk hebben om een vergunning te bemachtigen, wat dan? Wel, dan is het een kwestie van afreizen naar het kantoortje op de parkeerplaats om de vergunning op te halen. Tesamen met de vergunning krijg je een getekende kaart van het gebied, waar ook de coördinaten van de bestemming te vinden is. In het gebied zijn (bijna) geen paden te bekennen en je bent dan ook afhankelijk van je eigen kennis om te navigeren met kaart en kompas. Óf het moet zijn dat je in het gelukkige bezit bent van een dzji-pi-es-ar oftwel in gewoon Nederlands: een GPSr. Dat is een draagbaar navigatieapparaat dat je gebruikt in plaats van kaart en kompas. Aangezien ik niet overweg kan met een kompas, leek het ons een erg handige gadget. Toen maar meer informatie over zo’n apparaat gaan zoeken op het internet.

Al snel kom je dan uit bij een paar bekende merken. Namelijk Magellan & Garmin. Magellan is voornamelijk bedoeld voor de waterratten onder ons en we hebben dus vrijwel meteen besloten om verder te gaan kijken bij Garmin. Ook omdat ons deze naam bekend in de oren klonk. En dan kom je automatisch terecht in het volgende woud. Zo ontzettend veel keus is er in deze voor ons onbekende wereld. Samen met het aantal mogelijkheden, groeit ook de prijs van zo’n apparaat. Gelukkig hebben alle bijzondere gebieden in Amerika waar je vergunningen voor nodig hebt dezelfde manier, dus een GPSr is niet nodig voor één bestemming. De volgende vraag voor ons was misschien wel heel erg logisch. Wat kun je er nu precies mee? Wel, in het apparaat voer je de locatie in waar je naar toe wilt, en het apparaat toont de route van de locatie van waar je jezelf bevindt naar de locatie waar je naar toe wilt gaan. In een rechte lijn welteverstaan. Een soort TomTom voor vogels dus. Aangezien wij niet het vermogen hebben om zelfstandig het luchtruim te kiezen om ons zo van A naar B te begeven, zou het ook wel gemakkelijk zijn als je op een kaartje op het beeldscherm kunt zien waar alle paden, rivieren etcetera zich bevinden. Dat helpt de keus tussen de apparaten al een stuk te beperken. Helaas is de prijs dan ook niet meer zo heel erg leuk om voor een paar natuurwonderen te besteden. En dan kom je bij de volgende vraag. Hebben we er hier in Nederland ook iets aan? En dan ga je weer zoeken op het internet. Per toeval stuitte ik op een site die geheel gaat over het fenomeen dzjio-kesjing. In goed Nederlands: geo-caching. Eigenlijk is dat ook weer geen goed Nederlands, dus maar iets simpeler vertaald, en dan kom je uit op het woord schatzoeken.

Op de site krijg je de coördinaten te zien van een locatie waar iemand iets heeft verstopt. Deze getallen voer je in de GPSr in, en dan kun je naar die locatie toe gaan. Dat zijn de meest eenvoudige. Ook zijn er complete speurtochten op de site te vinden. Je krijgt dan een startlocatie doorgegeven, tesamen met allemaal opdrachten. Deze opdrachten bestaan meestal uit het zoeken van getallen. Met behulp van de gevonden getallen, kun je dan de volgende locatie uitrekenen, waar je weer getallen moet zoeken om weer een andere locatie uit te rekenen. Totdat je de laatste locatie hebt uitgerekend en je naar de schat kunt lopen. Meestal zijn het routes van een kilometer of 7. De schat bevindt zich dan meestal op een steenworp afstand van het punt van waar je bent vertrokken. Je hebt dan een mooie wandeling gehad door meestal onbekende gebieden. Ook zijn er schatten verstopt, waar je eerst thuis een puzzel voor moet oplossen alvorens je op pad kunt gaan. Eigenlijk dus een ideale combinatie voor ons van drie verschillende hobbies: fotograferen, puzzelen en wandelen. Na lang nagedacht te hebben, hebben we besloten om een GPSr aan te schaffen. Nu twee maanden geleden. Onze eerste schatzoektocht was meteen een succes. En ik moet eerlijk toegeven, het werkt verslavend. Op het moment van schrijven hebben we 106 van deze schatten gevonden. Eerlijkheidshalve moet ik ook toegeven dat het ook wel eens voorkomt dat we een schat niet kunnen vinden.

Nu zul je wel zeggen 106 van die dingen, dan zullen die twee wel snel uitgezocht zijn. Niets is minder waar. Bij het bezoeken van de site van geocaching.nl ging er een wereld voor ons open. In Nederland liggen op dit moment bijna 4500 schatten verstopt. In België (waar we ook niet zo heel ver vandaan wonen) ruim 2500, en in Luxemburg 282. Als we naar ons andere buurland, Duitsland kijken, dan kom je tot de ontdekking dat daar bijna 40000 schatten zijn verstopt. En wereldwijd zijn het er ruim 495000 (!!!). En dagelijks komen er overal bij. Voorlopig kunnen we dus nog wel even vooruit. En hetgeen wat je zoekt? Dat varieert van een fotorolletje tot een emmer. Veel schatten zijn zogenaamde munitiekistjes, zoals hieronder te zien is.

Misschien het meest vreemde is nog wel het feit, dat die gekke dingen overal zijn verstopt. Toen wij in Namibië op bezoek waren in Swakopmund, zijn we op een bepaald moment een kopje koffie gaan drinken. Bij het hek van dat terras, nog geen drie meter bij ons vandaan, ligt een schat verstopt. In Zambia, bij de Victoria Watervallen, ligt precies op het punt waar wij met behulp van een statief een foto van onszelf hebben gemaakt, een schat. In Amerika zijn we op een bepaald moment vorig jaar gestopt langs de kant van de weg om een boterhammetje te eten. Achter het bankje waar we op hebben zitten eten, ligt een schat. En we hebben geen enkele keer iets gezien. Hoe kan dat? Eigenlijk heel simpel. Je hebt geen weet van het bestaan van die dingen. Je weet niet wat je zoekt, dus zelfs als je het ziet, dan denk je waarschijnlijk alleen maar: “Hadden ze dat niet even gewoon in de vuilnisbak kunnen gooien?” En je kunt ze gewoon niet zien. Leg bijvoorbeeld maar een schoenendoos op de bank. Op het moment dat je de kamer binnenloopt en naar de bank kijkt, dan zie je die doos meteen liggen. Leg nu eens een kussen over die doos, en je zult al een stuk meer je best moeten doen om die doos te kunnen zien. Zo is het ook in een bos. Leg een paar takken over een kistje (dat van zichzelf al groen is). Drappeer daar nog eens wat bladeren overheen en je zult jezelf wel kunnen voorstellen dat het geheel bijna niet te zien is. Zeker niet als deze camouflage zich ook nog eens een meter of twee van het pad af bevindt.

Links in het menu, hebben we nu de kop djzio-kesjus aangemaakt. Daarin staat een banner met onze naam (zanaboza) en het aantal caches dat we hebben gevonden. Eronder staat een kaart. Als je daar op klikt, wordt er een grotere versie van deze kaart geopend. Al met al hebben we er een nieuwe leuke hobby bij. Die ook nog eens gezond is.

Hieronder een paar Nederlandstalige filmpjes over geocaching. 
De eerste is uit 2005 en afkomstig uit België. De kwaliteit is niet geweldig, maar het legt wel het een en ander goed uit.
De tweede is een kort verslag van een evenement van afgelopen weekend en laat een multi-cache zien. De kwaliteit is een stuk beter.

[youtube jQybyi8MomA]

[youtube X-ZfyGYxyBc]