Disneyland
Ondanks de hoge toegangsprijs van 59 dollar p.p. hebben we toch besloten om ook Disneyland met een bezoek te vereren. Nu we er toch in de buurt zijn, wilde ik het wel erg graag zien. Met name Mickey’s Toontown was wat wij onder Disney verstaan. Veel huisjes met van die karakterestieke kenmerken.
In dit gedeelte van het park liepen een aantal Disney-figuren rond waarmee je op de foto kon gaan. Eerst wel even in de wachtrij aansluiten!!. Om de drukte rond Mickey te voorkomen, was deze bekende muis thuis op zijn eigen movie-set gebleven en kon je hem door gaan bezoeken. Als inleiding even een kort filmpje om het wachten te veraangenamen.
Maar ook de rest van het park was meer dan de moeite waard. Opvallend is te zien dat er veel dingen van de Efteling terug te vinden zijn. Over en weer is er in de loop van de jaren veel ‘gejat’. Maar och, wat in de Efteling geweldig is, is ook in Disney super. En beide parken zijn tot in de puntjes ‘af ‘. De attractie van Pirates of the Caribbean was recent geopend en we hadden het geluk dat er een extreem korte wachtrij was, doordat hij vlak van te voren gerepareerd was. Je kunt het vergelijken met de Fata Morgana in de Efteling, maar dan geheel in het thema van de film. Erg leuk. Natuurlijk hebben we ook nog even de parade meegepikt, waar alle bekende figuren meelopen.
Al met al hebben we ons een volle dag, van 10.00 uur ‘s ochtends tot 19.45 uur ‘s avonds uitstekend vermaakt. We hadden geen puf meer om tot 21.30 uur te wachten op het vuurwerk. Onze voetzooltjes protesteren af en toe na zo’n 25 dagen gelopen te hebben.
Viva Las Vegas
Gisteren vertelde ik dat ik benieuwd was naar wat we vandaag voorgeschoteld zouden krijgen. Eigenlijk was dat niet helemaal eerlijk, want ik weet precies wat we iedere dag gaan doen. Tenminste als de planning niet aangepast wordt. Want het was eigenlijk de bedoeling dat we vandaag voor de middag Bryce Canyon zouden bezoeken en daarna laat in de middag in Las Vegas zouden arriveren. Maar aangezien we de canyons een klein beetje beu waren, hebben we besloten dat we een dag eerder naar Las Vegas zouden gaan. Wat is het toch heerlijk als er niets van te voren geboekt is. Dan blijf je tot op het laatste moment alle vrijheid in eigen hand houden. O ja, de canyons beu. Beu is dan een heel groot woord. Misschien is het beter om te zeggen, we hebben ze wel gezien. En het leek ons beter om Las Vegas op te splitsen in twee dagen. Zeker omdat het in Las Vegas vooral ‘s avonds te doen is. En we hebben dan weer een plaats waar we twee dagen in een hotel zitten, zodat we de was kunnen doen, en een keertje tot een uur of acht kunnen uitslapen.
Maar goed. Las Vegas. Als je in zo’n stad zit, dan is er eigenlijk maar een titel voor het dagelijkse verhaaltje mogelijk. En dat is de titel van het nummer van Elvis Presley uit de gelijknaminge film. We hadden natuurlijk ook kunnen kiezen voor andere titels van bekende films of tv-series zoals: Leaving Las Vegas, Casino, CSI: Las Vegas, Las Vegas, The Godfather of Fear & Loathing in Las Vegas. Maar eigenlijk vind ik dat allemaal de verkeerde benaming voor deze stad. En deze titel kent natuurlijk bijna iedereen. Bij zo’n titel hoeven ook geen foto’s. Ik denk dat bij iedereen bij het lezen van deze titel automatisch beelden van neonverlichting en gokautomaten op het netvlies verschijnen. Alleen ik en geen foto’s maken, dat is iets wat niet samengaat, dus natuurlijk heb ik volop foto’s gemaakt. In Las Vegas ruim 400, dus er zullen er weer veel af moeten vallen. Dat zal trouwens zowieso moeten gebeuren, want we hebben in totaal tot nu 4992 foto’s gemaakt met zijn tweeën. En dat zijn er iets te veel om allemaal in één of twee fotoalbums te plakken. De beelden die iedereen van TV kent, kwamen ook bij ons op het netvlies toen wij aan Las Vegas dachten. En kloppen die beelden? Ja, en nee. Nee, omdat in alle films en TV-series alle goktafels en gokautomaten bezet zijn. Dit is iets wat wij niet gezien hebben. Je kunt gewoon kiezen waar je wilt gaan zitten. Ja, wat betreft de verlichting aan de buitenzijde van de casino’s en hotels.
Maar iets waar wij ons totaal geen voorstelling van hebben kunnen maken is de binnenzijde van de casino’s. Het is jammer dat we vergeten zijn om elastiekjes mee te nemen van thuis, want nu moesten we steeds zelf onze mond dicht doen nadat die weer eens was opengevallen van verbazing. Als je in het casino New York New York loopt, dan waan je je ook echt in New York. Als je in het Venetian rondloopt, dan heb je het idee dat je in Venetië rondloopt. En in het casino Paris, je raadt het al, dan waan je je in Parijs.
Maar goed, we hebben nu twee dagen gelopen en onze voetzolen doen zeer. Dus vanavond een beetje op tijd naar bed, want morgen moeten we weer op tijd op.
Op naar de volgende bestemming.
O ja, voor een ieder die het wil weten. We zijn niet getrouwd.
Drive Thru
Eergisteren hebben we al besloten om de afstand die we vandaag en morgen moeten rijden in te gaan korten. Waarom eergisteren al?
Eergisteren gingen we van New York naar Washington. Het was eigenlijk de bedoeling om in Philadelphia te stoppen om de Liberty Bell te gaan bekijken. Maar omdat er zo ontzettend veel file stond op de weg, waren we genoodzaakt Philadephia links te laten liggen. We wisten immers niet hoeveel file er nog zou volgen en om nu midden in de nacht in Washington DC aan te komen vonden we ook niet zo’n heel erg goed plan. Dus jammer maar helaas, maar voor ons alleen maar de Liberty Bell op de foto’s in de reisgidsen. Trouwens zoals we begrepen hebben uit diezelfde reisgidsen is het toch ten strengste verboden om die Liberty Bell te fotograferen. Dus wat dat betreft hebben we weinig gemist. Maar ja, de mooiste foto’s worden niet opgeslagen op een geheugenkaartje van de camera, maar op de harde schijf in je hoofd. Het grote voordeel van de foto’s op die harde schijf is dat ze naarmate ze ouder worden steeds mooier en mooier worden zonder dat je ze hoeft te bewerken of iets dergelijks. Maar goed, dus geen Liberty Bell maar door naar Washington DC. Op een zeker moment verdwenen de files als sneeuw voor de zon en bijgevolg waren we dus vrij vroeg in het hotel in Washington. Nu hadden we plotsklaps een paar uur over en besloten we om Washington te gaan bekijken als het donker was. Het zou eigenlijk pas op de planning staan voor de volgende ochtend. Nadat we Washington DC gezien hadden in het donker, kwamen we tot de conclusie dat Washington overdag voor ons geen meerwaarde zou hebben. Zeker niet omdat we meer dan tevreden waren over de foto’s die we hadden gemaakt. De volgende dag dus opgestaan en verder rijden. Maar niet de geplande 210 kilometer, maar de gehele afstand van 600 kilometer naar Niagara Falls. Hier hadden we dus plotseling al een halve dag ‘winst’. Gisterenochtend dus de Niagara Watervallen bezocht zoals iedereen al heeft kunnen lezen en daarna op pad gegaan richting Rapid City. Een rit van ruim 2200 kilometer.
Gisteravond tot een uur of half acht doorgereden en toen op zoek gegaan naar een hotel. Wat dat betreft lang leve WiFi!!! Voor de leken onder ons WiFi is (meer…)
Molde – Ergens in Zweden
Vandaag dus de eerste dag van onze driedaagse terugreis. Vandaag willen we net voorbij Oslo komen. Een rit van ongeveer 800km dus dat is genoeg voor één dag.
Helaas is de wind (meer…)
Noorwegen
Waarom Noorwegen? Tsja, niet omdat we weten dat het er erg duur is, maar omdat we ook weten dat het er erg mooi (schijnt) te zijn. Met als hoogtepunt de fjorden. We hebben nog even overwogen om een ‘georganiseerde’ autorondreis via de ANWB te boeken, maar we hebben uiteindelijk voor onze vrijheid gekozen en de route helemaal zelf uitgestippeld. Met een arme Clio bepakt en bezakt (inclusief tent, want het wordt waarschijnlijk een kampeervakantie) zijn we vol goede moed vertrokken.
Na een lange reis zijn tegen achten op een camping (meer…)
Dag 25 – Thuis
Dag 25Aankomst AmsterdamNa een lange reis, komen we vandaag weer thuis.
Een reis van 25 dagen.
Om thuis te komen hebben we één uur moeten reizen, voor iedere dag die we weg waren. (dus totaal 25 uur) 
Iedereen bedankt voor alle leuke mails die jullie ons hebben gestuurd. (en die we ook allemaal gelezen hebben in Afrika.) (ECHT WAAR!!!!)
We zijn nu doodop. Het is tijd om vakantie te houden, zodat we kunnen bijkomen van de geweldige ervaring van de afgelopen 25 dagen.
Dag 9 – Sossusvlei – Swakopmund
Dag 9Sossusvlei – SwakopmundDoor de ruige natuur van het Namib-Naukluftpark rijden we naar het aan de kust gelegen Swakopmund. Hoewel deze plaats door de blanke inwoners van Namibië beschouwd wordt als een badplaats is het zeewater hier meestal ijzig koud. Wandelend over de brede Arnold Shad Promenade hebben we meer kans om zeeleeuwen in zee te zien dan zwemmers. Swakopmund is een bizar overblijfsel uit de Duits koloniale periode. Duitse straatnamen, Duitse bierstuben en vooral veel inwoners van Duitse afkomst geven aan deze plaats een speciale sfeer. We overnachten hier in een eenvoudige backpackerslodge. In het centrum zijn enkele koloniale gebouwen te bewonderen, waarvan het voormalig treinstation zeker een aanrader is. ‘s Avonds kunnen we in enkele restaurants niet alleen goed wild eten, ook de ‘bratwurst’ ontbreekt vaak niet op de kaart
Swakopmund
Gisteren dus al aangekomen in Swakopmund in plaats van vandaag. Het voordeel is wel dat we jullie nu al kunnen mailen. Ik kan je vertellen het is niet grappirg om een zandstorm mee te maken. Overal maar dn ook overla zit zand. Het is nog erger dan verbouwingsstof. We waren dan ook erg blij met weer eens een WARME douche. Met een gezandstraalt gezicht wacht dus Swakopmund. Een leuk duits aandoend plaatsje. Maar voor ons het belangrijkste hier wacht Lucille op ons. We zijn allebei erg nieuwsgierig. We hebben kennisgemaakt en hebbn bij haar thuis de foto’s op cd gezet. En in het Engels, dat ging voor haar beter dan Afrikaans aangezien ze een Engelse lerares is geweest, gekletst over de reis en over hoe het leven er in Nederland en in Nambibie eruit ziet.
Morgenavond zijn we uitgenodigd om bij haar en haar man Achmet te komen eten. Erg leuk. We hebben al een rondleiding gehad door het dorp. Fijn om weer eens in een auto te zitten in plaats van in de truck. (de chauffeur vindt het een belediging als je het een bus noemt. het is een vrachtwagen waar je achterin met 21 man kunt ‘zitten’)
Nog 9 maanden
Quote Marieke:
Paul is erg ijverig geweest en heeft alvast een site gemaakt.
Valt ook wel mee hoor!
Quote Marieke:
Wanneer we daadwerkelijk vertrokken zijn, willen we jullie op deze manier zo veel mogelijk (indien er pc in de woestijn aanwezig zijn?!) op de hoogte houden van ons wel en wee in zuidelijk Afrika.
Ze hebben ons inderdaad wijs kunnen maken, dat ze daar computers gezaaid hebben, en er tegen die tijd al een paar zijn uitgekomen, zodat wij het thuisfront een beetje op de hoogte kunnen houden.
