Toerist voor een dag

Over het algemeen mijden wij de toeristische plekjes meestal wel. Over het algemeen is het voornaamste dat daar te zien is eten en drinken. De attractie waar het allemaal om draait, ‘hangt’ er vaak maar een beetje bij. De echte eye-catchers willen wij natuurlijk ook graag met eigen ogen aanschouwen, maar dan praten we over…

Helemaal niets

In mijn linkeroor hoor ik een of andere operazanger zijn lied zingen. Met mijn rechteroor hoor ik in de verte enkele schapen blaten. Mijn rechteroog geniet van de dampen die opstijgen uit de bossen die op de berg liggen, waar ik met mijn gezicht naartoe gericht zit. In de spiegeling van het raam, kan ik…

Och, arme ik…

Weer gearriveerd en ge?nstalleerd in het Zwarte Woud. Bekend terrein, want vorig jaar en drie jaar geleden vertoefden we ook al bij ‘oma’, zoals we de eigenaresse van de vakantiewoning noemen. Aangezien een stevige boswandeling voorlopig nog niet in ons programmaboekje staat vermeld, hebben we steden in de omgeving uitgezocht die we deze reis met…

Nonna Pippina

Het kan verkeren. Het ene moment krijg je een tegenslag te verwerken, het andere moment zit je in een tot restaurant omgetoverde huiskamer te genieten van een versgemaakte pasta. Al enkele maanden geleden hebben we een hotel geboekt voor dit weekend in de wereldplaats Almen. Natuurlijk even gekeken of dit hotel rolstoelvriendelijk was, en toen…

Zur?ck zu Hause

Al vaak heb ik een soortgelijke titel gebruikt na onze vakantie, maar noch nimmer waren we zo blij om weer thuis te zijn. De terugreis verliep voorspoedig. Van code Rood hebben we helemaal niets gemerkt. Morgen komt de dokter langs, en woensdag kan Marieke al beginnen met therapie. Rest ons niets anders te zeggen dat…

Schaap voor hout

Het wordt saai, maar wederom geen nieuws te melden. Vandaag gewoon weer verder met oefenen. De dokter meldde dat we minder bordspelletjes moesten spelen, en meer moesten gaan lopen. Zoals het een goede pati?nt betaamt, luister je naar de arts, dus we hebben vandaag veel de gang op en neer gehuppeld. Althans Marieke deed het…

Als een God in Frankrijk

Vandaag was het dan eindelijk zover. De therapeut had tijd gevonden om Marieke te vertellen hoe ze op krukken moest lopen. Oorspronkelijk zou dit afgelopen donderdag al gebeuren, maar helaas. Toen we gisteren gingen vragen hoe laat de therapeut zou komen, bleek dat deze allemaal al naar huis waren, maar dat ze vandaag langs zouden…

Klein koninkrijk

De tijd kabbelt voort. Weinig nieuws te melden vandaag. Het verband is van haar been gehaald, en de drain is verwijderd. Het enige dat nu nog zichtbaar is, zijn vier pleisters. Dat haar been eindelijk een kleur heeft, zal wel te wijten zijn aan het feit, dat het dinsdag helemaal met jodium is ingesmeerd. Ik…

en dan…. is er koffie

Vanmorgen in alle vroegte belde Marieke me op. Alles was goed, en ze had de nacht goed doorgebracht. Nog wel een pijnstiller gehad, en natuurlijk ieder uur wakker geweest, maar ach, een kniesoor die daar op let. Ik mocht de gehele dag op bezoek komen. Ja h?, dat kan toch niet de bedoeling zijn? Ik…