Duitsland

Het moet niet gekker worden. Na een maandenlange stilte, komt er een dag na kerst een tiksel op deze site met een titel als deze. Tjonge, tjonge zal men misschien wel denken. Hebben die twee nu het idee dat ze Mandela, Ghandi of de Dalai Lama zelf zijn. Integendeel zelfs, en de reden voor die titel heeft niets met deze periode te maken. Al wens ik het wel iedereen toe, en zou de wereld er een stuk beter uitzien als sommige mensen iets langer na zouden denken. Maar goed, de reden van een titel als deze.

Iedereen die weleens een geschiedenisboek heeft opengeslagen in zijn school carrière, heeft wel eens van de stad Münster gehoord. En dan iets specifieker, de Vrede van Münster. De eerlijkheid gebied mij te zeggen, dat het daar bij mij dan ook wel weer bij ophield. Waarom die Vrede was getekend, heb ik in de loop van de jaren verdrongen. Misschien dat het feit dat geschiedenis niet mijn favoriete vak was, daaraan ten grondslag ligt. Nu ik een ietsiepietsie ouder ben, hebben dergelijke feitjes meer mijn interesse. Gelukkig voor mij dient men er geen stoffig geschiedenisboek meer voor open te slaan om meer te weten te komen. Een internetverbinding en een telefoon is vandaag de dag genoeg om snel even bij te lezen over een bepaald onderwerp. Onder het genot van een kop cappuccino kom ik te weten dat op 15 mei 1648 de Vrede van Münster werd getekend om zo de 80-jarige oorlog (die overigens ‘maar’ 68 jaar duurde) te beëindigen. Ook moet men dit akkoord niet verwarren met het Verdrag van Münster dat enkele maanden later in Münster werd getekend, dat bovendien weer vele overlappingen heeft met het Verdrag van Osnabrück. Alle drie de documenten maken wel onderdeel uit van de Vrede van Westfalen. Zoveel informatie in zo’n klein stukje tekst. Men zou voor minder duizelig kunnen worden. Voordat ik het zover liet komen, besloten we om weer verder te wandelen en met eigen ogen gaan kijken waar bijna 400 jaar geleden toch een stuk geschiedenis werd geschreven. Letterlijk.

Zoals gebruikelijk kwamen we vandaag ook weer tijd te kort. Na meer dan tien kilometer te hebben gewandeld en genoten, werd het alweer tijd om de auto op te gaan zoeken en onze trip voort te zetten. Door naar de eindbestemming voor de komende dagen die bijna 2 uur rijden verderop ligt. Na genoten te hebben van het avondmaal nog heerlijk een stukje gewandeld en genoten van een fraai verlichte waterkrachtcentrale alvorens neer te ploffen op de hotelkamer waar het kwik, 27 aangeeft.