Amerika

De derde dag op reis alweer, en een dag waar we ontzettend naar uitkeken. Althans Marieke en ik dan. Of Jack en Elly er naar uit keken weet ik niet. Naar het laatste gedeelte van de dag wellicht iets minder dan wij.

Na het ontbijt gingen we aan de wandel. Eerste stop was een halte van de Cable Car, want een ritje met de Cable Car hoort eigenlijk gewoon bij bezoekje aan San Francisco. Halverwege de lijn uitgestapt om een bezoekje te brengen aan Grace Cathedral om vervolgens te wandelen, via China Town naar Pier 33, vanwaar de boot naar Alcatraz vertrok.

Ook Alcatraz is een must-see als je een bezoek aan San Francisco brengt. Voor ons was het een herhaaloefening, maar dat betekent niet dat wij minder hebben genoten van het gevangeniseiland dat ook wel bekend staat als The Rock.

Iedere trouwe lezer weten dat Rob & Tracy behoren tot onze beste vrienden. We zien ze minder vaak dan we zouden willen, maar dat komt mede door het feit dat ze woonachtig zijn in de V.S. Het is nu alweer twee jaar geleden dat we ze gezien hebben. Toen enkele weken geleden de mogelijkheid zich voordeed dat we elkaar dit jaar weer zouden ontmoeten werden we dan ook opgewonden. De tijd die we met elkaar zouden kunnen doorbrengen zou helaas wel kort zijn. Mede door het feit dat wij dit jaar met zijn vieren reizen, en dat Rob & Tracy ook een uitwisselingsstudent in hun midden hebben opgenomen. Als we een hele dag met elkaar door zouden brengen zouden ze alle drie het vijfde wiel aan de wagen zijn. En dat is iets dat we niet moeten willen. Maar een diner kan altijd wel. Een tafel werd gereserveerd bij het Hard Rock Cafe, en de tijd vloog voorbij. Het leek alsof we elkaar gisteren nog hadden gezien. Voor we er erg in hadden, was het al weer tijd om afscheid te nemen. We kunnen nu al niet wachten om Rob & Tracy weer te ontmoeten.

Subtiliteit is, zoals alom bekend is, een grote gave van mij. Vandaar ook de keuze van de titel van vandaag in het Engels. Zoals netjes is vermeld is The Rock, de bijnaam van Alcatraz. Het deel a Hard place, lijkt me logischerwijs na het lezen ook wel te verwijzen naar de plek waar we genoten hebben van het diner. Ook is het een verbastering van een nummer van The Rolling Stones en dat nummer is geschreven naar Keith Richards. En laat die laatste nu net weer een naamdrager zijn van een geocache die door onze Amerikaanse vrienden is verstopt en die niet geheel ontoevallig onze 1100e vondst was.