Duitsland

Vraag aan de gemiddelde mens op straat om de naam te noemen van de zanger die altijd een zonnebril op heeft. Tien tegen één dat de naam van Roy Orbison over hun lippen komt. Echter het is niet de Texaan die deze ochtend ervoor zorgde dat onze onderkaak langzaam richting de vloer deed gaan. Alhoewel het heel goed mogelijk zou kunnen zijn, ware het niet dat Roy niet meer onder ons is, en de eerste zin in zogenaamde tegenwoordige tijd is getikt. We bedoelen dus duidelijk een ander fenomeen.

Terwijl we genoten van een overheerlijke kop cappuccino, zagen we de eerste microfoon van de bewuste zanger in een vitrine liggen. Nadat we van de verbazing waren bekomen, is het tijd om ons voor te bereiden op de dag van vandaag. Het is slechts negen uur in de ochtend, en we zijn al gearriveerd in het hotel waar we deze nacht zullen verblijven. Nu is het algemeen bekend dat we redelijk vroeg uit de veren komen, maar het is ook niet zo dat we midden in de nacht zijn opgestaan om te gaan rijden. Normale tijd was meer dan vroeg genoeg, om in minder dan twee uur op de plaats van bestemming te arriveren.

We pakken de spullen, en de eerste cacheomschrijving van vandaag. We dalen af richting het dorpje Bad Münstereifel (iemand al een idee welke bezonnebrilde zanger we bedoelen?). Heerlijk rustig is het nog als we rond de klok van 10 het dorpje binnenwandelen.

We doen de stadswandeling die we van thuis hebben meegenomen, en zijn blij verrast door de schoonheid en de bekende bouwstijl van de huizen. Terwijl we, men zou het haast rondslenteren kunnen noemen, vinden we nog enkele geocaches. Ook zijn er enkele die we niet weten te vinden, maar dat mag de pret niet drukken. We wandelen terug richting het hotel, en worden verwelkomt door een witte olifant. Altijd fijn zo’n herkenningspunt. Als we door de gang van het hotel wandelen, zien we links en rechts weer foto’s van de bezonnebrilde zanger die blijkbaar meer dan veertig miljoen geluidsdragers aan de man heeft weten te brengen.

Nadat we ons iets opgefrist hebben, besluiten we om een wandeling door het naburige dorp te doen. Ook een route die we van thuis hebben meegenomen. We zien een alleraardigst kapelletje waar we een kaarsje opsteken voor de dierbaren, en als we richting het eindpunt lopen, worden we uitgezwaaid door een allervriendelijkste ezel. Genieten van al het goede in het leven is het devies. Langzaamaan wordt het later, en we besluiten om wat te gaan eten. Terug naar het hotel dan maar. Wederom worden we verwelkomd door de bekende bezonnebrilde zanger.

Niet alleen die bezonnebrilde Duitse zanger (een tipje van de sluier mag wel opgelicht worden voor diegenen die nog steeds geen idee hebben over wie we het hebben), doet ons de onderkaak laten dalen, ook de menukaart is van dezelfde aard. De prijzen die ze hier in het restaurant vragen liggen toch echt ver boven het niveau dat wij wensen te betalen. We besluiten over te schakelen naar Plan B dat we eerder vandaag hebben ontdekt.

Wederom gaan we terug naar het hotel, alwaar we even rondkijken in het museum van deze door velen geadoreerde zanger. We frissen ons alweer een keer op, misschien ook wel nodig, want ook hier is het meer dan dertig graden, alvorens we weer richting het dorp wandelen. Maar eerst maken we nog even een foto van hetgeen waaruit wel de totale adoratie van die bezonnebrilde zanger blijkt.