Deze ochtend weer heerlijk uitgeslapen tot een uurtje of zeven. Lekker op het gemakje ontbeten om vervolgens in de auto te stappen en op weg te gaan naar de haven een kleine kilometer verderop waar de veerboten liggen. Helaas voor ons, waren we net te laat voor de boot van kwart over acht, en daardoor konden we pas om 9 uur naar de overkant. Zoals velen wellicht wel weten, bestaat Malta uit drie bewoonde eilanden. Het eiland Malta is het grootste met ongeveer 382.000 inwoners. Comino is het kleinste bewoonde eiland met slechts 5 inwoners. Maar vandaag is het doel dus Gozo, met net iets meer dan 31.000 inwoners.

Ook voor vandaag zijn de weersvoorspellingen niet gunstig voor ons. Vandaag zou de slechtste dag worden, met 10mm regen. Gelukkig voor ons hebben ze dat weer bijgesteld, en er zou vandaag slechts 4mm regen vallen. Ach, ‘t is zoals ‘t is en ‘t kumt zoals ‘t kumt, al hoop ik wel dat ik deze woorden niet al te vaak meer hoef te tikken als we met vakantie zijn. Voorzien van goede jassen en paraplu’s in onze rugzak rijden we korte tijd later de boot af en gaan we op weg naar de eerste bestemming van vandaag. De hoofdstad van Gozo, Victoria. Hoewel stad, met minder dan 7.000 inwoners is dit niet echt een stad te noemen. Terwijl we op zoek gaan naar een parkeerplaats, belanden we in een heuse file. Het lijkt wel of alle 7.000 inwoners tegelijkertijd door één smal straatje willen rijden. Gelukkig is de tolerantie in het verkeer hier enorm hoog, en een kleine 10 minuten later kunnen we de auto parkeren. We gaan op weg naar de beroemde citadel. Een verdedigingsbolwerk dat hoog boven de stad uittorent. En speciaal voor ons hebben ze het in de steigers gezet. Door alle steigers, komt de citadel voor ons niet echt uit de verf, en nadat we even hebben rondgewandeld, gaan we verder.We belanden in het dorpje ?ebbu?, een alleraardigst plaatsje met ook hier een fraaie kerk als middelpunt van het dorp (en de samenleving, want de kerk is op Malta nog populair). Na een korte wandeling rijden we naar de vuurtoren. Het laatste stuk richting de vuurtoren moeten we met de benenwagen doen, aangezien de weg te steil is voor de auto. De volgende stop is de beroemde kerk van Ta’ Pinu. We genieten hier volop van het fraaie in- en exterieur. Als we daarmee klaar zijn, gaan we de kruisweg bewonderen, gelegen op een heuvel tegenover de kerk. Het is een hele klim, maar het uitzicht over Gozo is magnifiek te noemen. We maken een korte sanitaire stop in het volgende plaatsje en genieten van een kopje koffie. De koffie roept herinneringen op aan de koffie van Geier die ons in 2005 tijdens onze trip door Noorwegen, de minst lekkere koffie voorschotelde die we ooit geproefd hebben. Deze was net iets lekkerder, maar staat hoog in onze ‘Geier-Koffie top 100’. Maar goed, snel door. De afstanden op Gozo zijn klein. Het eiland is ongeveer 15 bij 7 kilometer, en alles is snel te bereiken. Het Blauwe Oog is het volgende doel. Het meest bekende, en daardoor wellicht ook de meest toeristische attractie van Gozo. Inderdaad is het heel fraai, en een zoektocht op internet later op de avond, leert ons dat het oog op punt van instorten staat. Des te bijzonderder dat we dit natuurwonder nog hebben mogen aanschouwen met onze ogen.Met het toeristische valt het wel mee, maar misschien dat dat ook te maken heeft met het feit dat het toeristenseizoen nog niet begonnen is. We wandelen door naar binnenzee Il-Qawra. We besluiten ter plekke om deel te nemen aan een toeristische activiteit en stappen in een bootje om te genieten van een 15 minuten durende rondvaart. Over de binnenzee, door een tunnel de Middellandse Zee op, om door te varen naar het Blauwe Oog en vervolgens enkele grotten te bewonderen. En hoewel het allemaal wat kort is geschreven, dien ik te bekennen dat we hebben genoten van deze korte ervaring.De laatste stop van vandaag bevind zich in het zuiden van Gozo. Een baai, genaamd Mgarr Ix-Xini, die moeilijker te bereiken is als we hadden gedacht. Als we uiteindelijk de juiste weg hebben gevonden, lukt het ons zowaar om de een parkeerplekje voor de auto te vinden naast de weg die maar net breed genoeg is om met één auto overheen te rijden. We wandelen naar de baai en genieten van de rust. Ook ontdekken we een parkeerplaats waar ruimte is om een stuk of 10 auto’s te parkeren.We gaan een hapje eten, en gaan terug richting de veerboot. Net voordat we vandaag voor de laatste keer de boot ingaan, begint het voor de eerste keer vandaag te regenen. We zijn blij dat alle Pelleboeren het voor de derde dag op rij niet juist hadden.