Het was weer een waterig zonnetje toen we deze ochtend opstonden. Met de nadruk op waterig, want het regende weer. Niet zo heel veel weliswaar, maar toch. Vandaag gaan we wederom de boot in. Op weg naar het eiland Gozo. Eergisteren zijn we begonnen aan een Wherigo, en die hebben we niet af kunnen maken. Omdat deze speurtocht ons toch wel hele fraaie plekjes liet zien, besloten we om deze vandaag af te gaan maken. Ook wilden we proberen om een FTF te scoren bij een Earthcache.

Zo bedacht en zo uitgevoerd. Goed en wel het eiland opgereden passeerden we een botanische tuin. Fraai aangelegd, maar verder niet zo heel bijzonder. Het volgende doel was het zoeken van een uitzichtpunt, zodat we vanaf Gozo de eilanden Comino en Malta konden bewonderen.

Verder door naar de zoutpannen. Hier zouden we met een beetje geluk een first to find kunnen scoren. Hoewel een earthcache ons niet zo heel veel doet, je kunt er immers geen doosje vinden, laat het vaak wel mooie plekjes zien. De eigenaar van deze cache wilde op drie vragen een antwoord hebben. Twee daarvan waren vrij open, en het antwoord op de andere, stond in de tekst vermeld, waarbij je uit twee antwoorden kon kiezen. Hiervoor diende je de zoutpannen van dichtbij te bekijken. Helaas stond er een bord dat het verboden was om de zoutpannen te betreden. Dus werd het een multiple gok vraag. De antwoorden verzonden naar de eigenaar en korte tijd later kregen we een reactie dat de antwoorden goed waren. Onze missie was dus geslaagd, al zijn we daar niet erg enthousiast over. Het getoonde plekje is niet onaardig en we hebben voor de eerste keer van ons leven zoutpannen gezien die nog daadwerkelijk in gebruik zijn voor de productie van zout, maar het als eerste krabbelen van een naam op maagdelijk wit stukje papier geeft toch een grotere kick dan dit.

Verder met de Wherigo, Terug richting het blauwe oog denken we. We parkeren de auto, en laten het blauwe oog achter ons liggen, en we komen terecht in een baai. Welhaast verborgen te noemen, aangezien er verder niemand te zien is. We genieten van het uitzicht en gaan verder. Volgende doel van deze speurtocht ligt even voorbij het blauwe oog. We wandelen de rots op en bovenop vinden we versteende karrensporen. Altijd bijzonder om te zien. We slaan de speurtocht weer op, iets wat we altijd na het vinden van iedere stap doen, en op dat moment loopt het programma vast. We openen het programma opnieuw. Laden het zojuist opgeslagen bestand, en wederom hetzelfde. Wat we ook proberen, we komen niet verder. Jammer, maar helaas. We genieten van het uitzicht op de binnenzee en gaan iets anders doen.

We rijden richting Xlendi, alwaar enkele geocaches met smacht liggen te wachten op het moment dat wij ze vinden. De eerste is niet zo bijzonder, al laat deze wel fraai het kleine plaatsje van bovenaf zien. De volgende is een heuse speurtocht. Eerst dienen we een Maria beeld te bezoeken, om daar enkele antwoorden te vinden en deze al dan niet te converteren tot een cijfer. De volgende stop laat ons traptreden tellen. Als we de 86 treden omhoog zijn gewandeld, gaan we weer naar beneden. Nu de gaten in de wand van de trap tellend. Weer beneden komen we erachter dat er boven ook nog wat tupperware is verstopt. Terug omhoog dan maar, en drie meter verder dan de plek waar we zojuist enkele foto’s hebben staan te maken, vinden we het plastic bakje. We krabbelen onze naam in het logboek, en gaan op weg naar het door ons berekende eindpunt van de speurtocht. Wat later hebben we ook dit kleinood gevonden, en de laatste cache die we in deze plaats kunnen vinden, is er eentje van het type 3 sterren terrein (van de 5 sterren). Het belooft dus een iets zwaardere wandeling dan gemiddeld te worden. Al snel vinden we het juiste pad, en even later brengt datzelfde pad ons naar andere trappen. De wandeling is niet echt zwaar te noemen, en al snel hebben we ook hier weer onze naam gekrabbeld. We bewonderen de toren, en besluiten om op een terras te gaan zitten. Moet kunnen denken we. Het waterige van het zonnetje is inmiddels verdwenen, en de wind valt ook wel mee.

Als laatste willen we de kliffen van Ta’ Cenc bezoeken. Volgens onze reisgids, moet het uitzicht vanaf de 120 hoge kliffen spectaculair zijn. En dat is iets wat we zeker kunnen beamen.