Duitsland

De titel is een volgens mij een waarheid als een paard. En aangezien wij in vreugde leven, zou men uit de titel kunnen afleiden dat wij gek zijn. En tja, als je het dan toch over gek hebt, wat is er dan gekker dan het gekkengetal 11. Niets toch?

 

En men zal mij dan wel weer een beetje gek vinden, maar als ik even doordenk, dan moet vandaag wel de meest vreugdevolle dag van ons leven worden. Op het moment dat dit stukje is gepubliceerd is het namelijk 11 jaar, 11 maanden, 11 dagen, 11 uur en 11 minuten geleden dat Marieke en ik elkaar voor het eerst hebben gezien.

Wat is dat nu weer voor een jubileum zullen de meesten zeggen? Die tijd is toch nietszeggend? Zulke vragen kunnen het beste met een wedervraag worden beantwoord. Waarom is twaalfeneenhalfjaar wel speciaal? Of een lustrum? In onze ogen is zulks een periode nog nietszeggender als de periode die bestaat uit het gekkengetal. En een beetje gek moet je wel weer zijn om na te denken over het feit wanneer je je 11-11-11-11-11-jubileum mag vieren. 11 jaar, 11 maanden, 11 dagen, 11 uur en 11 minuten dus. Een periode waarin we samen veel hebben mogen zien. Veel geweldige momenten hebben mogen delen. Veel ellende hebben meegemaakt. Al zijn het natuurlijk ook allemaal weer relatieve begrippen en zullen er vast koppels op deze wereld zijn die in de eerste 11 jaar, 11 maanden, 11 dagen, 11 uur en 11 minuten meer hebben gezien, meer geweldige momenten hebben gedeeld, en meer ellende hebben meegemaakt. We klagen dan ook niet en zijn tevree met hetgeen we hebben mogen zien en hebben mogen delen. En de ellende? Zoals gezegd, we zijn tevreden en hebben niet meer nodig. Sinds 2006 heeft één van ons tweeën jaarlijks wel één of meerdere bezoekjes aan het ziekenhuis gebracht. Meen me iets te herinneren over 7 vette en 7 magere jaren. Laten we hopen dat die cyclus van 7 magere jaren niet twee keer achter elkaar volgt. Een jaartje zonder ziekenhuis zou plezierig zijn. Zoals gezegd, we zijn snel tevree.

Alhoewel, natuurlijk willen we graag nog véél meer zien en nog véél meer geweldige momenten met elkaar delen de rest van ons leven. In dat opzicht zijn we dan weer niet snel tevreden. Misschien dat de regelmatige bezoekjes aan het ziekenhuis wel de prijs is die we moeten betalen om al dat moois te zien. Ik kan dan alleen maar hopen dat ik een paar keer kan betalen, en dat Marieke eindelijk wat rust heeft daarin. Ze heeft genoeg betaald de afgelopen jaren.

Het kumt zoals het kumt zou Gerard zingen. En hij heeft gelijk. Wat er ook gebeurd, we kunnen er niets aan veranderen. Maakt me eigenlijk ook helemaal niets uit. Zolang we er samen maar niets aan kunnen veranderen en we samen nog vaak een jubileum kunnen vieren. Bij voorkeur niet een officieel, dat is te voorspelbaar.

10 Reacties

  1. Ha Marieke & Paul,

    Een heel bijzonder jubileum en zeker een felicitatie waard.
    Op naar 22 22 22 22 22!

    Fijne dag nog en goeie jaarwisseling en tot in het nieuwe jaar!

    Groetjes,
    Paul & Tonnie

De mogelijkheid om te reageren is gesloten.