‘Langs ‘s Heeren wegen, weliswaar verlicht. De vraag blijft toch, wanneer gaan de kuilen dicht?’

Velen zullen denken dat ik alles zomaar uit mijn mouw schud, zeker nu het weer korte-mouwen-seizoen is. Niets is echter minder waar. Om tot de bovenstaande regel uit de songtekst te komen, in combinatie met de laatste drie woorden van de titel, vergde in dit geval toch bijna twee uren van mijn leven. Natuurlijk, ik had mij kunnen beroepen op mijn ‘artistieke vrijheid’, maar het is mijn eer te na, om meteen na het publiceren van het verhaal waarin ik verwoed tik, dat de opzet van dit soort verhaaltjes mij wel bevalt, daar gelijk van af te wijken. Het grote probleem deze reis waren de Walen. Onze Vlaamse lezers zullen wellicht meteen zeggen dat ze dat altijd zijn, maar dat terzijde.

Mijn kennis van Waalse artiesten reikt niet heel veel verder dan Adamo en, van recentelijker allure, Stromae. Wikipedia heeft natuurlijk wel soelaas kunnen bieden, en zo kwam ik ook op Plastic Bertrand, bekend van zijn wereldhit Ça plane pour moi. Het zorgwekkende van het lijstje dat ik tegenkwam, vond ik echter de aanwezigheid van 2 Unlimited. Wat heeft deze Nederlandse groep nu met Wallonië te maken? Verder onderzoek leerde mij dat deze groep is ontsproten uit het brein van de Belgische producers Phil de Wilde en Jean-Paul de Coster. Beiden zijn afkomstig uit Antwerpen, en volgens mij ligt dat toch echt niet in Wallonië. Maar goed, Plastic Bertrand komt wel degelijk uit Wallonië, maar een brug te maken naar een Nederlands nummer dat verwijst naar, de vrij vertaalde titel, ‘Ik verkeer in hogere sferen’, lukte me niet zo goed.

Uiteindelijk kwam ik, met behulp van mijn sidekick (beter bekend als Marieke), uit op de Astense zanger, Maarten van der Zanden. Vorig jaar togen wij naar Asten, om daar de CD van hem te kopen. Speciaal even op en neer naar die wereldstad om een CD te kopen van een artiest die we niet kenden, en waarvan de CD niet via internet te koop was. Nadien hebben we genoten van het zilveren schijfje dat de titel Sodeju meekreeg. En nu wil het geval dat het 12e nummer van dat schijfje de titel Wallonië heeft. Helaas geen songteksten beschikbaar, dus nog maar een keer de CD beluisteren, wat geen straf is, of er ergens een fraaie regel tekst te bespeuren was, die bruikbaar is voor ons nieuwste project. Uiteindelijk kwam ik toch weer uit bij dat twaalfde nummer, waaruit de eerste zin van dit relaas komt. Een regel die, althans in mijn ogen, de vooruitgang toont, die Wallonië de laatste jaren aan het boeken is, maar dan op een dusdanige manier dat het allemaal net niet is.

Sodeju had ik ondertussen toch mooi de eerste zin van dit stukje te pakken. Maar nu de titel nog. Dat is dus een kwestie van omgekeerd zoeken. Wederom die beperkte kennis van de Franse taal, maar ook hier bied onze vriend Google weer uitkomst. Deze bastaardvloek is van oorsprong afkomstig uit de Franse taal en is afgeleid van ‘Au nom de Dieu’ (In naam van God) en Sodom (een Bijbelse stad die door God werd vernietigd omdat er goddelozen woonden).  Al snel kom ik bij Claude Semal uit, de redelijk onbekende Waalse zanger. Vertolker van het alom geprezen lied Nom de Dieu! En ziehier, de cirkel is weer rond.

Rest mij alleen nog om te zeggen, dat we in Augustus deze missie hopen te volbrengen, en dan is het voor velen duidelijk, dat ergens in Wallonië een geocache sinds juli 2000 ligt verstopt die wij willen gaan vinden, om op die manier weer een vakje te kunnen vullen in ‘ons’ tabelletje.

1 Reactie

De mogelijkheid om te reageren is gesloten.