Doodzenuwachtig waren we vorige maand nog voor de dag van vandaag. Hoe zou de Ierse Scherprechter vandaag zijn vonnis voltrekken? Zoals verwacht viel het uiteindelijk allemaal reuze mee. Voldoende brandstof aan boord. Een aangename vlucht, wat wil een mens nog meer? Niets toch?

Maar eigenlijk was ik niet zenuwachtig voor de vlucht van vandaag. Nee, het feit dat ik vandaag doodleuk voor de leeuwen zou worden geworpen, baarde mij persoonlijk meer zorgen. Hoe zou het lot zich voltrekken? Zouden we het allemaal wel overleven? De reden van al deze onrust, is het simpele feit dat men op Malta aan de verkeerde kant van de weg rijd. Dientengevolge betekent dat automatisch dat je de versnellingspook ook met je linkerpootje dient te beroeren. Het begint al bij het ophalen van de auto. Alhoewel ik het goed weet dat het totaal geen nut heeft, stap ik op de parkeerplaats aan de linkerzijde van de auto in. Een glimlachje verschijnt op mijn gezicht, terwijl ik aan een mopje denk. Verdomme, stuur weggehaald. Omlopen is het devies, en opnieuw instappen. Gelukkig zitten alle pedalen wel op dezelfde plek als ik gewoon ben, en al snel zijn we op weg. Met links schakelen valt op zich wel mee, en al snel gaat dit automatisch. Dan naderen we de eerste rotonde, die we uiteraard linksom dienen te nemen. Gelukkig is het wat drukker op de weg, en dien ik gewoon de meute te volgen.

Het links rijden went snel, en voordat we het weten hebben we het halve eiland over gescheurd. Snel alles op de hotelkamer leggen, en gaan wandelen, want het is immers een graadje of 20 en slechts een paar honderd meter wandelen naar de zee. Genietend van al het fraais dat we zien, vinden we onze eerste geocache op Malta. Wederom een landje erbij op onze lijst.

 

1 Reactie

De mogelijkheid om te reageren is gesloten.