Aangezien gisteren de dag al aardig vol zat, hebben we de wijk Belem maar voor vandaag bewaard. Hier zijn een aantal bezienswaardigheden te zien, welke ons de moeite waard leken. Om de wijk vanaf het hotel te bereiken moesten we eerst een paar stations met de metro, overstappen op een volgende metro om vandaar met de trein verder te gaan. Dat klinkt als een heuse wereldreis, maar niets is minder waar. Binnen een half uur waren op de plek van bestemming.

dag04-003

Na de trein uitgestapt te zijn, als eerste maar eens op zoek naar een cache. Dit wilde in eerste instantie niet zo vlotten, totdat we hulp kregen van een man gestoken in een keurig net pak met aktetas en paraplu. Hij merkte ons op en had al vlug door dat we op zoek waren naar een cache. Hij had deze cache een jaar geleden gevonden en kon zich nog herinneren hoe de container eruit zag. Vervolgens hielp hij even kort zoeken, maar na enkele minuten staakte hij de zoektocht om ons succes te wensen om vlug weer zijn weg te vervolgen. Aan het tempo te zien was hij al aan de late kant om nog op tijd op zijn werk aan te komen. Jammer dat hij niet even omkeek, want alvorens hij uit het zicht verdwenen was, hadden we de cache al gevonden.

dag04-004

We vervolgende onze weg richting het monument van de ontdekkingen. Het was een kolossaal beeld, iets wat we niet verwacht hadden. We hadden gedacht dat het erg super groot uit zag op de plaatjes, maar in het echt toch vele malen kleiner was. Iets dat we al eerder ervaren hadden bij het beeldje van de kleine zeemeermin. Maar dat bleek niet het geval. Het immense beeld mag er zijn. Hoog boven de Taag torent het uit. Het laat Hendrik de Zeevaarder zien met zijn bemanning van matrozen, kunstenaars en missionarissen. We wilden ook wel een kijkje nemen binnen in het beeld, maar daar waren we weer veel te vroeg voor.We moeten er wel erg aan wennen dat alles hier pas om 10.00 uur of later open is. Iets wat voor ons als vroege vogels niet echt praktisch is.

dag04-005

Dan maar door naar de toren van Belem. Ook deze ziet er op de plaatjes fraai uit, dus misschien ook wel het bezoeken waard. En ook niet geheel onbelangrijk, ook nog eens gratis toegankelijk met onze Lissabon-kaart. Dat laten we dus niet schieten. En inderdaad, ook deze toren mag er zijn. Aangezien de klok inmiddels de 10.oo uur gepasseerd is, mogen hier hoogstwaarschijnlijk wel naar binnen. Maar nee, ook hier pech voor ons. Is het nu niet het tijdstip dat ons tegenzit, nu heeft het te maken met een technische storing. Iets waar de toren wel vaker mee te kampen heeft op dagen dat het bovengemiddeld waait.

dag04-006

Omdraaien maar, en vol goede moed naar het derde hoogtepunt van Belem: het klooster van Jerónimos.

dag04-007

Een klooster dat op de Unesco lijst staat. Ook hier is de Lissabon-kaart geldig en mogen we voor niets naar binnen. (Desondanks halen we de kosten van de kaart er bij lange na niet uit, en waren we zeker zo goed af geweest met een openbaar vervoer kaart, maar dat mag de pret niet drukken). Het klooster laat zien dat het niet voor niets op de werelderfgoederenlijst is opgenomen. Het heeft schitterende gangen en het interieur mag er ook wezen. Dit is wel een aanrader, maar is ook in alle reisgidsen opgenomen, dus je ziet het niet snel over het hoofd. Het is dan ook best toeristisch te noemen en des te knapper dat het toch gelukt is om een lege kloostergang op de gevoelige plaat vast te leggen.

dag04-008

 

Na nog een cappuccino van de Starbucks, langs de tropische botanische tuin gelopen, waar we toch in de buurt waren. Waarschijnlijk is het ooit een schitterende tuin geweest en zijn entreegeld dubbel en dwars waard geweest, echter vandaag de dag is er niets meer van over en lijkt het wel of er een tropische orkaan en een natte moesson langs geweest zijn. Alles is vervallen, maar ja de bijbehorende cache hebben we gelukkig wel kunnen loggen.

dag04-009

En zo werd het langzaam aan weer tijd om terug naar het hotel te gaan, de voetjes even te ruste te leggen om vervolgens weer op zoek te gaan naar een plek om de inwendige mens te versterken. Als tussenstop hebben we nog een ander park aangedaan, waar de tropische storm niet langs geraasd was. Toen het tijd werd om te gaan eten, liepen alle mensen inmiddels met een paraplu en waren de metroportalen overvol. Het water kwam uit de hemel op een manier die ze hier kennelijk niet gewend zijn. Toen er ook nog een donderslag bij kwam, zocht vrijwel iedereen een schuilplek op. Maar ach, wij zijn in ons natte kikkerlandje wel wat gewend en zonder paraplu zijn we gewoon door gestapt, onder het toeziend oog van alle schuilende mensen.

dag04-010

Na het eten was het al weer droog en liep iedereen weer vrolijk verder. Alleen de plassen op de straten verraden nog dat het er in korte tijd toch wel veel hemelwater gevallen is. De weergoden waren ons even minder goed gezind, maar het was slechts van korte duur.

dag04-002