Maar nog niet helemaal. De laatste dag genieten in Andalusië. Zoals deze vakantie al zo vaak is gebeurd, wederom een rustdag. Dat was ook wel nodig, want na twee lange dagen in evenzovele steden, waren de voetjes weer moe. We besloten om de laatste rustdag, hetzelfde stadje te gaan bezoeken als we de eerste hebben gedaan. Juist, Malaga. Eigenlijk hadden we hier alles al wel gezien, maar omdat het een leuke stad was, besloten om nogmaals langs verschillende punten te wandelen. En meteen te kijken of we nu wel de geocaches konden vinden, die ons niet gelukt waren op de eerste rustdag.

Na enkele uren wandelen en succesvol zoeken, besloten we om te gaan kijken wat er nu zo geweldig is aan een stad als Torremolinos. Daar waren we, althans wat ons betreft, al vrij snel achter. We passeerden het Holland House, de midgetgolfbaan, die nu een aanbieding hadden. Soep van de dag en midgetgolfen nu voor EUR5,-. Uiteraard allemaal netjes in Nederlands vermeld. We nestelden ons neer op een terras in van die heerlijke, comfortabele Jardin-tuinstoeltjes, en bestelden een paar drankjes. Niets geen moeilijk gedoe hier in het halfbakken Spaans dat we kennen. Gewoon bestellen, en klaar. We troffen nog net geen Friet van Piet aan, daarvoor zul je misschien toch echt in Benidorm moeten zijn, maar eigenlijk zagen we tussen alle toeristenshops en terrasjes helemaal niets wat voor ons een plaats aantrekkelijk maakt. Maar goed, we hebben het gezien, en we zijn er weer klaar mee voor een paar jaar.

Na het avondeten kwamen we tot de ontdekking dat we nog maar een paar geocaches hoefden te vinden, om deze vakantie 100 stuks te hebben gelogd. We keken snel, wat er nog mogelijk zou zijn en gingen op weg. Eigenlijk was het onbegonnen werk, omdat het hier toch al behoorlijk vroeg donker is, en na twee maal onze naam op een papiertje te hebben gekrabbeld, braken we deze queeste af. Drie keer te weinig om de honderd te voltooien. Jammer, maar ook met deze, alleen voor ons interessante opgave, zijn we ook klaar. Later op de avond, kwamen we tot de ontdekking, dat we gisteren voor de 1300e keer onze naam op een papiertje hebben gekrabbeld in 13 verschillende Europese landen. Buiten Europa hebben we dat nu 469 (op twee verschillende continenten) keer gedaan. Volgend jaar worden dat er waarschijnlijk wel iets meer.

Na nog een paar keer gebiljart te hebben wordt het dan toch echt tijd om de koffers in te gaan pakken. 15 volle minuten later is het alweer zover om voor de op-één-na-laatste keer deze trip een verhaaltje neer te tikken. En het inpakken? Is dat al klaar dan? Nog niet bekant.

3 Reacties

  1. Goede reis en suc6 thuis om de volgende klus te klaren:
    foto’s verwerken.
    Groeten Afke

De mogelijkheid om te reageren is gesloten.