Vandaag gingen we op herhaling, namelijk naar Granada. Daar waren we vorige week weg geregend, maar omdat we de kaartjes voor het Alhambra al besteld hadden, zijn we toen gewoon afgereisd. Het gedeelte dat we die dag van de stad gezien hebben, vonden we wel aardig. Maar onder een capuchon en tussen de paraplu’s door kijkt het toch wat lastig. Dus zoals gezegd op herhaling.

De auto maar weer geparkeerd bij het Alhambra, aangezien Granada een chronisch gebrek heeft aan parkeerruimte. Het enige nadeel hiervan is dat het weer een stuk naar beneden lopen is, voordat we het beginpunt van een wandeling bereikt hebben. De wandeling liep door een Moorse wijk, genaamd het Albacin. De wijk zou bestaan uit smalle steegjes, waarin het gemakkelijk verdwalen was. Maar niet voor ons, omdat we gewapend zijn met een GPSr. De steegjes waren inderdaad smal. Om een auto door te laten, moest je wel in een portiek plaatsnemen om niet van je kruk gereden te worden. Maar ook het fenomeen van smalle steegjes is niet nieuw. We hebben het deze vakantie meerdere malen zelf meegemaakt met de auto.

Delen van de wijk deden inderdaad Moors aan en liet ons soms terugdenken aan de dag in Tanger. Het was in ieder geval een gezellige wijk met hier en daar leuke pleintjes en muzikanten die zich van hun muzikaalste kant lieten zien. Niet alleen de muziek doet dan in eens gezellig aan, ook het zonnetje heeft daar zijn invloed op. Want alles ziet er anders uit als de zon schijnt!

Uiteraard hebben we onze wandeling met een aantal kilometertjes uitgebreid om zo lang diverse caches te komen. Het moet nogmaals gezegd, de Spanjaarden zoeken alleraardigste plekjes uit om vaak een kleinood te verstoppen. Bij één van deze plekjes kregen we een mooi uitzicht voorgeschoteld over het Alhambra. Het was even een klim om er te komen, maar het was dan ook zeker de moeite.

Klik op bovenstaande afbeelding om deze groter te bekijken