Vanochtend trok ik zoals gewoonlijk de voordeur van ons appartement dicht. Direct viel mijn oog op en rood lampje dat bleef branden. Is dat altijd zo? Of valt het nu pas op omdat het buiten nog zo donker is van de donkere wolken die er hangen. Toen we terugkwamen van het ontbijt werd duidelijk, dat het rode lampje niet te doen gebruikelijk was. De voordeur wilde niet meer open. Dan maar naar de receptie en de beste mevrouw aan de balie zou direct een monteur sturen. Deze was er inderdaad, tegen de goede Spaanse gewoontes in, direct. Hij keek naar het slot en trachtte nog even de oplossing gevonden te hebben in het verwisselen van de batterijen, maar dat bleek niet de oplossing, Even later kwam hij terug met een heel nieuw slot. Storing op het slot zeg maar. De beste man is meer dan een uur bezig geweest om alles weer te maken. Maar ach, het regende toch, dus we hadden niet de behoefte om heel vroeg weg te gaan. In zijn beste Spangels, (Spaans met een vleugje Engels), probeerde hij ons uit te leggen dat de school van zijn kindje onder water was gelopen door de vele regen die de afgelopen dagen gevallen was en dat zijn vrouw het kind op moest gaan halen. Inderdaad, het heeft nu al drie dagen achtereen geregend. En nu ik dit stukje aan het typen ben, hoor ik achter me het geluid van tikkende regen tegen het raam. En het uitzicht op de voorkant leert me, dat het nu toch echt opgehouden is met zachtjes regenen. Ook op het weer zit de afgelopen dagen een storing, zo lijkt het wel. Vanuit Nederland bereikte ons het bericht dat het zelfs noodweer is in Zuid-Spanje. Er zijn zo’n 8000 mensen geëvacueerd en er zou zelf een dode te betreuren zijn. Gelukkig is het bij ons zo erg nog niet. We zijn overigens de eerste week wel in dit gebied geweest, toen het kwik nog boven de 35 graden kwam en er nog geen wolkje aan de hemel te zien was.

Nadat de storingsmonteur vertrokken was, hebben we besloten om een activiteit op te zoeken die binnen te doen was. In Benalmadena is een vlindertuin te bewonderen, zo leerde ons al eerder de billboards langs de kant van de weg. Ondanks het feit dat we al wel vaker een vlindertuin bezocht hebben, leek het ons toch de moeite waard.

En we konden tenminste iets ondernemen, zonder nat te worden. De vlindertuin was de moeite waard. Naast een aantalvlinders, welke overigens identiek zijn aan de vlinders die in Nederland in de vlindertuinen te zien zijn, zaten er ook nog tropische vogeltjes, een hagedis, een schildpad en een eekhoorn. Deze laatste had zich echter te goed verstopt. Hij was vast niet gewend aan de grotere stroom bezoekers die er op deze regenachtige dag op de vlindertuin afgekomen waren.

Uiteraard hebben we tussen de buien door ook vandaag weer een paar caches opgeraapt. Een daarvan lag bij een Boeddhistische tempel. Het was een bijzonder gebouw, dat we al eens vanuit de snelweg gezien hadden, niet wetende wat voor een gebouw het zou zijn.

Vervolgens nog even doorgereden naar het centrum om op het terras een kop cappuccino te gaan drinken. Het moet gezegd zijn, het terras was wel half overkapt, anders was ons kopje nooit leeg geraakt. Het terras bevond zich op een leuk pleintje met een mooie fontein in het midden. Spanje blinkt sowieso uit van de leuke pleintjes.

Terug naar het appartement en maar even een bordspel gedaan. Goed dat we er daarvan vier kleine meegenomen hebben. Inmiddels was het al weer etenstijd geworden en hebben we toch weer een leuke dag gehad. Minder leuk was de reactie van onze magen na het avondeten. Er was zeg maar een storing op onze magen gekomen. Bij mij bleef het nog bij misselijkheid, Paul maakte er een waar golfslagbad van.