De keuze is reuze! Deze slogan is zeker ook van toepassing op de bezienswaardigheden in Andalusië. Aangezien we van te voren geen plan gemaakt hebben wat we precies willen zien, (natuurlijk wel de high-lights) kunnen we van dag tot dag beslissen wat de dag zal gaan brengen. Zo gezegd zo gedaan. Ieder van ons heeft één reisgids in de hand genomen en geloof het of niet we kwamen beide uit op de krijtsteenrotsen nabij Malaga. Deze leken ons beide de moeite van het bezoeken waard.

Onderweg uiteraard eerst nog even gestopt om en cache op te rapen. En niet zomaar een, maar eentje die nog niet gevonden was, terwijl hij er al wel een paar weken ligt. Dat zou in Nederland niet kunnen gebeuren, maar hier hadden we een paar weken na plaatsing, een First To Find. Het was ook nog eens een leuk plekje.

Na nog even verder gereden te hebben, kwamen we aan bij het bezoekerscentrum van het nationale park van de krijtsteenformaties. De Nederlandse gids vertelde ons dat er een korte route van 1 kilometer langs de rotspartijen ging en een langere route van 3 kilometer,die zeker nog mooier zou zijn. Echter na een blik op mijn kruk geworpen te hebben, wist hij niet zeker of het wel zou gaan lukken. Hij vertelde er wel direct bij dat zijn moeder de route gelopen had op naaldhakken. Dit was geen geweldig succes, maar ze had het wel gehaald.

Na overleg hebben we besloten om de lange route te doen, met een kaart met daarop GPS-coördinaten. We kregen het advies om de bordjes of de coördinaten goed op te volgen, want je zou wel eens kunnen verdwalen. Dit kwam zo eens per jaar voor dat er iemand de weg kwijtraakte. Statistisch gezien zaten we aan de goede kant van de lijn, want er waren dit jaar al twee Duitsers verdwaald, dus onze kans om ook rond te gaan dolen was nihil. (Maar ja, er was ook nog nooit een ongeluk gebeurd in de kopermijn van Fischbach).. je weet dus nooit). Voor alle zekerheid kregen we wel een kaartje met daarop een noodnummer mee.

De rotsformaties hebben ieder een eigen gezicht. Dit is ook letterlijk zo, als je wat fantasie hebt. Het varieert van een kameel, tot een opgestoken duim. Ook het landschap is afwisselender dan je op het eerste oog zou verwachten.

Paul heeft ook nog getracht om een cache op te rapen, bovenop één van de rotsen. Hier ben ik heel verstandig was ik ben, beneden gebleven. Helaas had hij geen succes, maar het uitzicht aan de andere kant was geweldig.

We hebben de route zeer op ons gemak gedaan, en ik moet zeggen hij was zwaar, maar ook met een kruk te doen. Al keken er wel veel mensen bewonderenswaardig en versterkt met een O la, la als wij voorbij kwamen. Of in het Nederlands: dat is wel knap om dit met een kruk te doen. En eerlijk gezegd was ik na afloop ook erg trots op mezelf, dat het gelukt was. Zonder pijn en zelfs met een knie die wat meer normalere vormen aan gaat nemen. Moe , voldaan en Trots!

En ach, het was tenslotte maandag. En maandag is therapie dag. Het was alleen wel een verlengde sessie.

6 Reacties

  1. Mooi hoor!! En Mariek, je mag trots zijn en verstandig dat je niet op de rots geklommen bent!

    Gr. Kirsten

  2. Heyhey,

    Knap gedaan Marieke; ben trots op je (zoals altijd)! Mooie uitzichten he?? Andalusie is echt heerlijk! Geniet ervan samen!

De mogelijkheid om te reageren is gesloten.