Duitsland

Over het algemeen mijden wij de toeristische plekjes meestal wel. Over het algemeen is het voornaamste dat daar te zien is eten en drinken. De attractie waar het allemaal om draait, ‘hangt’ er vaak maar een beetje bij. De echte eye-catchers willen wij natuurlijk ook graag met eigen ogen aanschouwen, maar dan praten we over dingen als de Eiffeltoren of het Vrijheidsbeeld. En aangezien er zich in deze regio geen dingen van dit kaliber te vinden zijn, proberen wij de toeristische attracties in deze omgeving te mijden. Zeker op zondag.

Helaas gaan dingen soms zoals ze gaan, en is het geen optie om op een zondag in het Zwarte Woud een stevige boswandeling van een kilometertje of 25 te maken. Ook vandaag werd die optie ons niet geboden, en derhalve werd gekozen voor een toeristische attractie vanjewelste. Het openluchtmuseum stond op het programma. Een klein uurtje rijden door een schitterende omgeving later, bracht ons op de parkeerplaats van het museum. Na de eerste winkeltjes, terrasjes en eettentjes gepasseerd te zijn, kwamen we aan bij de ingang van het museum, alwaar ons een meevaller van wereldformaat stond te wachten.

Gratis entree voor mensen in een rolstoel, en degene achter de rolstoel kreeg ook nog eens korting. Zou dat laatste een soort van duwcompensatie zijn? Door deze financi?le meevaller besloten we om, zo goed en zo kwaad als het ging, geheel undercover te gaan, en we zochten een plek op het overvolle terras. Terwijl we genoten van een heerlijke Latte Machiatto en cappucino ontdekten we waarom men al zo vroeg aan halve liters bier zat te drinken. Deze goudgele vocht was goedkoper dan de bruine drankjes die wij zaten te nuttigen. We begonnen aan de toer in het, niet al te grote openluchtmuseum, en hebben er van genoten. Veel fraaie dingen, en hier en daar zat men een ambacht uit te oefenen. Zo hebben we vandaag gezien hoe men stroschoenen deed maken. Nog nimmer hadden we van dit soort schoeisel gehoord, laat staan dat we wisten hoe het werd gemaakt. Weer wat wijzer geworden dus. Na op ons gemakje door het museum gerold te zijn, weer richt het huisje. Aangezien we nog steeds undercover waren, werd besloten tot het maken van een tussenstop op een terras in een alleraardigst toeristisch dorpje op een terras, alwaar we ons tegoed deden aan een ijsje.

Moet toch zeggen, dat het ‘toerist voor een dag’ me goed is bevallen.