Duitsland

De tijd kabbelt voort. Weinig nieuws te melden vandaag. Het verband is van haar been gehaald, en de drain is verwijderd. Het enige dat nu nog zichtbaar is, zijn vier pleisters. Dat haar been eindelijk een kleur heeft, zal wel te wijten zijn aan het feit, dat het dinsdag helemaal met jodium is ingesmeerd. Ik vermoed dat de oranje kleur van haar been daardoor komt.

Zoals gezegd, de tijd kabbelt voort. Dagen duren lang. Althans voor Marieke. Ik vermaak me wel, en zou haast kunnen zeggen dat ik zelfs tijd te kort kom. Deze ochtend heb ik nog even gewerkt aan mijn vakantiegevoel en ben ik een stukje wezen wandelen. Daarna ben ik even naar de mijn in Fishbach gereden waar het ongeluk gebeurd is om te vertellen hoe het nu met Marieke is. Daarna weer terug naar de bungalow om te eten, en dan ruim een half uur rijden naar het ziekenhuis in Idar-Oberstein. Voor je het weet is het 1 uur ‘s middags. O ja, tussendoor ook nog even een paar PDF-jes gemaakt van alle reacties die iedereen heeft geplaatst, zodat ze die op de tablet kon lezen. Werkt toch een stuk gemakkelijker dan de laptop meezeulen naar het ziekenhuis, om daar via internet alles te laten lezen.

In het ziekenhuis aangekomen vliegt het eerste uur toch weer voorbij. Daarna besluiten we om onze andere hobby toch maar een kans te geven, en al snel ligt Dominion uitgestald op de gigantisch kleine tafel die Marieke tot haar beschikking heeft. Het past allemaal n?t. Al spelende vliegt ook dan de tijd voorbij, en als we twee spelletjes gespeeld hebben ga ik op pad om wat kleren en ondergoed voor Marieke te kopen. Met name het laatste was nodig, want op miraculeuze wijze is het ondergoed van Marieke als sneeuw voor de zon verdwenen. Dus het gaan wassen is er niet bij. Op zoek naar wat winkels, en anderhalf uur later ben ik weer terug. Nog even wat kletsen, en haar nieuwste aanwinst bekijken. Ze is vanaf vanmiddag de trotse bezitter van niet ??n, maar van twee blitse krukken. In de handvaten zitten twee reflectoren gemonteerd, wat als groot voordeel heeft dat ik haar dan met een gerust hart ‘s avonds buiten kan laten wandelen.

De tijd kabbelt voort, maar eigenlijk is die voorbijgevlogen, want voordat ik het weet, is het bezoekuur alweer voorbij. Ik rijd op mijn gemak terug naar het huisje, want er is vandaag weer behoorlijk wat sneeuw gevallen. Dan nog even wat eten, een verhaaltje typen en wat opruimen. Zoals gezegd, ik kom haast tijd tekort.