Duitsland

Vanmorgen in alle vroegte belde Marieke me op. Alles was goed, en ze had de nacht goed doorgebracht. Nog wel een pijnstiller gehad, en natuurlijk ieder uur wakker geweest, maar ach, een kniesoor die daar op let. Ik mocht de gehele dag op bezoek komen.

Ja h?, dat kan toch niet de bedoeling zijn? Ik heb toch ook vakantie? Ik hoef toch niet te lijden onder het feit dat zij misschien het huisje iets minder fraai vindt?

Nee, zonder gekheid. Uiteraard wist ik niet hoe snel ik ervoor moest zorgen dat ik me opgefrist had en richting Idar-Oberstein kon gaan rijden. Die paar minuten die ik haar gisterenavond had gesproken, zijn me veel te kort.

Op het moment dat ik in het ziekenhuis arriveerde, stond ook de arts met de klink van de deur van de kamer waarin Marieke zich bevond, in zijn hand. Juist op dat moment werd hij opgeroepen voor een noodgeval. Weer wachten dus. Gelukkig ging het goed met Marieke, en ze lachte ook alweer, zoals op de foto’s hieronder is te zien.

Na de warme maaltijd, kwam alsnog de arts langs. Om zijn verhaal even kort samen te vatten. Morgen mag de drain eruit, worden er opnieuw r?ntgen-foto’s gemaakt, en mag ze op krukken gaan proberen om te lopen. Ze mag haar been de komende 4 weken niet volledig belasten, haar voet mag de grond raken. Dat is alles. Als ze nog een paar dagen in het ziekenhuis blijft, dan mag ze uiterlijk maandag weer naar huis. Op de vraag of het mogelijk was, dat ze naar Nederland zou kunnen worden overgebracht, antwoordde hij positief. Maar (er is altijd een maar, dat weet toch iedereen.), hij achtte het niet verstandig, aangezien het feit dat ze dan naar een Nederlands ziekenhuis zou moeten worden overgebracht, en ze dan in quarantaine zou moeten. Waarschijnlijk voor een week. Dus eigenlijk was de keuze of maandag aanstaande thuis, of op zijn vroegst de vrijdag daaropvolgend. Na overlegd te hebben, besloten we voor de optie om in Duitsland te blijven. Op korte termijn niet de fijnste optie, maar als we even verder kijken dan onze neus lang is, wellicht een meer verstandige optie.

Ik weer in de auto, terug richting het bungalowpark, om het huisje bij te boeken voor het komend weekeinde. Jammer maar helaas, de bungalow waar ik in vertoef, is al geboekt door iemand met een voorkeursboeking. Ik zag het probleem niet zo, want het is toch heel simpel om mijn spullen in te pakken en te verkassen naar een ander huisje, maar de vriendelijke mevrouw aan de balie zag het toch echt anders. Volgens haar was het een groot probleem om in een ander huisje te gaan verblijven. Na haar overtuigd te hebben van het feit dat dit voor mij echt geen enkel probleem was, lukte het dan toch om langer te mogen blijven op het park.

Gelukkig maar, want dan kan ik de ochtenduren mooi gebruiken om nog een beetje te proberen om een vakantiegevoel te cre?ren.

12 Reacties

  1. Jeetje heb jij weer zeg. Wij wensen je heel veel beterschap en een goede terug reis naar Eindhoven. Zo zie je maar als je gewoon doet doe je al weer gek genoeg

    groejes en beterschap

    Rudy Anke Roel en Stan

  2. Hoi Marieke ,
    Zojuist vernomen wat er was gebeurt,
    Wij hebben alle verhalen met veel spanning gelezen maar ja nu maar snel weer beter worden
    Dit was duidelijk een mijn te ver!!!!!!!!
    Beterschap en goede reis maandag naar huis
    Ans en Peter Bovers.

  3. Hoi Paul en Marieke,

    Heel erg jammer dat jullie vakantie zo snel al moet eindigen.
    Inderdaad dat ziet een leek ook duidelijk dat het gebroken is!
    Heel veel sterkte samen!

    Groetjes en hou je taai!!

    Annie

  4. Beste Marieke en Paul,
    Succes met het oefenen op krukken.
    Paul; zeker geen Starbucks koffie?

    Gr Cindy

  5. Hallo Paul en Marieke,
    Jeetje dat is even schrikken,
    Ik wens jullie veel sterkte en beterschap voor marieke.

    groetjes henk en maria

  6. Hoi Marieke,

    Tsjeetje wat ‘n pech. Toen ik las dat je gevallen was, dacht ik meteen aan je rug. Het blijkt nu je been te zijn: ook geen kattepis. ‘n bovenbeenbreuk, heb ik EHBO-cursus geleerd, houdt ook heel wat in. Ik hoop dat je niet al teveel pijn meer hebt. Heb je wel lachend op de fotos gezien, maar weet dat je ook een bikkel bent, dus zegt niet zoveel. Ik,en ik neem aan ook Jack (die weet nog van niets, wensen je veel beterschap.

    Voor Paul,
    Jij ook veel sterkte en ik ben blij dat ze ook zo’n bikkel heeft getroffen.

    We zien jullie als jullie terug zijn.

    Groetjes,
    Ine
    xxx

  7. Hoi pechvogels,
    Wat een gedoe weer en nog wel op vakantie! Hoop, dat bij Marieke inderdaad alles goed gezet is en dat ze na een verplicht verblijf in Duitsland toch de reis goed zal ondergaan richting Eindhoven en hier op zal knappen. Wensen jullie beiden heel veel sterkte toe de komende dagen en vertroetel ze maar extra, want je hebt nu ( verplicht)tijd zat aan haar bed.
    Beterschap Huub en Traudi

  8. Paul en Marieke.
    Het was spannend om te lezen in mijn voorsteling heb ik toch wel om moeten lachen .Hopelijk blijft deze dame ademhalen.Hebben julie ook nog wat kunnen slapenin het vliegtuig? Hoe is de temperatuur daar?Ik hoop dat julie nog meer spannende avonturen zullen beleven maar dan wel leuke met de groetjes van
    oma.

  9. Jullie maken het weer mee, en de vakantie is nog maar net begonnen! Nou hopelijk blijft de vrouw het doen en jullie een fijne vakantie en…… Doe voorzichtig!!

    Groetjes Kirsten

De mogelijkheid om te reageren is gesloten.