Vandaag is onze reis naar Luxemburg begonnen. Hij gaat wat korter duren als gepland, zoals hieronder al te lezen is. Maar dat is geen reden voor ons dat we er minder zin in hebben. Integendeel. Hoewel we vandaag pas om vier uur terecht zouden kunnen in ons huisje, hadden we besloten om vanochtend toch al een beetje bijtijds aan te tuffen. Half tien vertrokken we. Onze eerste tussenstop (lees tijd om koffie te drinken) was bij Maastricht. Daarna via de snelweg verder richting de zon gereden. Bij Spa de snelweg afgegaan om vervolgens een rondrit door deze overbekende plaats te maken. Vervolgens via Spa-Franchorchamps weer terug richting de snelweg. Even verder bij St. Vith was het alweer tijd om de snelweg te verlaten en koers te zetten richting de Luxemburgse grens. Een kleine drie kwartier later zijn we aangekomen in Weiswampach, Luxemburg. Weiswampach is vooral bekend vanwege het tanktoerisme en iets minder bekend vanwege het Rock am See festival. Hier hebben we wat zitten eten aan een groot meer. Hierna binnendoor verder gereden richting Clervaux. Deze plaats is bij velen bekend vanwege het kasteel dat hier staat. Hier hebben we eerst op ons gemak zitten genieten van een heerlijke kop cappuccino. Daarna wat rond gelopen. Onderweg zagen we allemaal foto’s langs de rand van de weg van bekende fotografen zoals Henri Cartier-Bresson. Van deze foto’s bleek in het kasteel een vaste tentoonsteling te zijn  genaamd Family of man. Wij zijn gaan kijken en het was een zeer indrukwekkende tentoonstelling die meer dan de moeite waard was. Er hing ook werk van o.a. Ansel Adams (1) en Paul Himmel.  Op het einde moesten we nog opschieten ook, omdat onze parkeertijd verlopen was. En wij dachten nog wel, dat twee uur genoeg zou zijn om wat te drinken en wat rond te lopen. Niet dus. Nu verder binnendoor richting Vianden. Aldaar aangekomen besloten om meteen door te rijden naar Ammeldingen an der Our. Deze wereldstad heeft maar liefst 9 inwoners. Maar dat geeft natuurlijk wel extra veel ruimte om een huisje neer te zetten. En inderdaad, het bleek een vrij groot huisje te zijn. Een oud tolhuis om precies te zijn, tenminste volgens de naam dan.

De linkerzijde van het gebouw, tot aan de regenpijp, herbergt ons appartement. (op twee verdiepingen. Hieronder een kort stukje over de tentoonstelling in Clervaux.

Family of man was een tentoonstelling van fotografie, samengesteld in 1955 door Edward J. Steichen voor het Museum of Modern Art in New York, die wel “De grootste fotografische tentoonstelling ooit gerealiseerd” wordt genoemd. In de jaren ’50 en ’60 van de 20e eeuw trok ze meer dan negen miljoen bezoekers.

In 1964, aan het eind van haar wereldreis, werd de collectie van de Amerikaanse regering aan het groothertogdom Luxemburg gegeven, waar op wens van Edward J. Steichen “het meest belangrijk werk van zijn leven” zijn definitieve plaats zou moeten kijgen in het Château de Clervaux[1].

De expositie bestaat uit 503 foto’s die door Steichen zelf zijn uitkozen uit een totaal van 2 miljoen. Er is werk van 273 fotografen te zien, uit 68 landen. Er zijn geen Belgische fotografen bij, maar wel Nederlanders: Emmy Andriesse, Eva Besnyö, Ed van der Elsken, Cas Oorthuys en Nico Jesse. De locatie waarin de foto’s tentoongesteld zijn is onder toezicht van Steichen ontworpen, en was op elke locatie van de wereldreis hetzelfde. De foto’s maken deel uit van de ruimte: ze hebben verschillende formaten, verwijzen naar elkaar, liggen op grond, hangen aan het plafond… In 37 thema’s wil Steichen aspecten van het menselijk leven tonen, zoals het zich tussen de uitersten van de geboorte en de dood afspeelt op aarde.

Hij wil aan de mens de mens uitleggen. Zoals hij zelf zegt: “I am no longer concerned with photography as an art form. I believe it is potentially the best medium for explaining man to himself and his fellow man”. We maken allemaal deel uit van de grote familie der mensen.