Dag 25 – Thuis
Dag 25Aankomst AmsterdamNa een lange reis, komen we vandaag weer thuis.
Een reis van 25 dagen.
Om thuis te komen hebben we één uur moeten reizen, voor iedere dag die we weg waren. (dus totaal 25 uur) 
Iedereen bedankt voor alle leuke mails die jullie ons hebben gestuurd. (en die we ook allemaal gelezen hebben in Afrika.) (ECHT WAAR!!!!)
We zijn nu doodop. Het is tijd om vakantie te houden, zodat we kunnen bijkomen van de geweldige ervaring van de afgelopen 25 dagen.
Dag 23 – Victoria Watervallen
Dag 23
Victoriawatervallen
De opstijgende fijne nevel van de indrukwekkende Victoriawatervallen kunnen we vanuit onze verblijfplaats aan de Zambezi al van ver waarnemen. We overnachten hier in tenten waar bedden in zijn geplaatst. ‘s Middags zijn we al in de gelegenheid om letterlijk in de voetsporen van David Livingstone te treden door een kijkje te nemen bij deze grootste watervallen van het Afrikaanse continent. Het lawaai van het vallende water is oorverdovend. Niet voor niets staat de waterval lokaal bekend als Mosi-oa-Tunya, ‘de rook die dondert’. Wanneer we ons letterlijk onder wilt dompelen in de Zambezi kunnen we hier een rafttrip maken, of als we dat te wild vinden, een tocht per kano. Om een goed beeld van de watervallen te krijgen kunnen we hier ook een rondvlucht maken, de ‘Flight of the Angels’. Als we zelf willen vliegen kan dat ook! Probeer dat eens tijdens ‘s werelds op één na hoogste bungeejump van de Zambezibrug!
De laatste dag en wij zitten te internetten!!!
Nu vandaag is dus de laatste dag (op de terugreis na dan die twee dagen duurt)
Vandaag wordt het een dagje van niets doen, een beetje bijkomen van alle mooie dingen die we hebben gezien. Kijken wat we nog allemaal weten, want we hebben ondertussen allebei last van Afrika-dementie.
En ons mentaal voorbereiden op de terugreis.
Dag 22 – Chobe – Victoria Watervallen
Dag 22Chobe NP – VictoriawatervallenIn een uurtje rijden we vanuit Chobe Nationaal Park naar het grensplaatsje Kazungula. We steken hier per ferry de Zambezi over en rijden het buurland Zambia binnen. In dit grensgebied wemelt het van de olifanten getuige de vele bruine vlekken op de weg.
Naar de laatste slaapplaats
Vandaag zijn we Zambia aangekomen.
Kort na aankomst in Zambia kregen we onze derde lekke band binnen 24 uur. Zo’n grote afstand en geen centje pijn, en de laatste 200 km 3 lekke banden.
‘s Middag de magnifieke Victoria Watervallen bezocht.
En ‘s Avonds? Voor het eerst in twee weken weer in een bed geslapen!
Dag 21 – Maun/Gweta – Chobe National Park
Dag 21Maun/Gweta – Chobe nationaal parkOver een kaarsrechte asfaltweg rijden we naar het kruispunt bij Nata, van waaruit we afslaan en noordwaarts rijden naar het Chobe Nationaal Park. Dit park is vooral bekend van beroemde natuurfilms, die hier gemaakt werden in opdracht van de National Geograpic Society. Met name de film Eternal Enemies, die verhaalt over de eeuwige strijd tussen leeuwen en hyena’s, geniet internationale faam. Het park kent een enorme verscheidenheid aan wild en is vooral bekend om zijn enorme olifantenpopulatie. Met name in het najaar en in de winter houden veel olifanten zich op in de buurt van de Chobe-rivier. Na onze aankomst in Chobe Nationaal Park maken we een mooie boottocht op de rivier, zodat we in de gelegenheid zijn om het wild dat aan de oevers komt te observeren en te fotograferen.
Baobab
Vannacht geslapen onder een Baobabboom. Die zijn zo groot, dat als wij op een wortel gaan zitten, dat wij niet met onze benen aan de grond kunnen.
‘s Middags in Chobe een prachtige rondvaart gemaakt tussen de olifanten en nijlpaarden. (meer dan 500 foto’s gemaakt hier!)
Dag 18 t/m 20 – Okovangadelta
Dag 18OkavangodeltaDe Okavangodelta is het restant van de Okavango-rivier die haar weg naar zee belemmerd zag en door de hitte van de Kalahari-woestijn werd opgeslokt. Op die plek ontstond een uniek natuurgebied, dat we verkennen met kano’s van uitgeholde boomstammen. Deze zogenaamde mokoro’s verschaffen ons uitstekend toegang tot dit doolhof van waterwegen. We hoeven niet zelf te bomen, dat doen lokaal ingehuurde vissers. Behendig loodsen zij ons door de met lelies en papyrus begroeide stroompjes en wijzen op de vele nijlpaarden. Onderweg leggen we aan bij eilandjes om op zoek te gaan naar wild, zoals olifanten en buffels of de schuwe rode lechwe. De Okavango is bovendien een waar vogelparadijs en we horen zeker de indringende roep van de vele visarenden. ‘s Avonds kamperen we op één van de vele eilandjes, waar we genieten van de mooie zonsondergang. Na terugkeer naar Maun kunnen we hier ‘s middags nog een kijkje nemen of deelnemen aan een optionele rondvlucht boven de delta. We rijden daarna in enkele uren naar een tussen acht imposante baobabbomen gelegen campsite in de buurt van het plaatsje Gweta. Hier kunnen we kennis maken met een ruraal dorp in Botswana waar het moderne leven van alle dag hand in hand gaat met eeuwenoude Afrikaanse tradities.
Drie dagen in een
Okavanga.
Volgens ons is dat Botwanaans voor Back to Basic.
Drie dagen en twee nachten kamperen op een eiland in de Delta.
Geen gas, geen licht en geen water.
Om dat laatste op te lossen, moesten we 5 liter water per persoon kopen.
Na een anderhalf uur durende rit door zwaar terrein, kwamen we aan in de Delta. Hier werden we door Mokoro’s (uitgeholde boomstammen) in anderhalf uur verder gebracht naar de plaats van bestemming.
‘s Avonds op weg voor een gamewalk. Onderweg hier nog verschillende dieren gezien. Na terugkeer eten rond het kampvuur en op tijd naar bed, want om zes uur in de morgen begint een nieuwe gamewalk. Ditmaal naar de Hippo-pool (in het Nederlands: Nijlpaarden-plas). Drieeneenhalf uur lopen om een nijlpaard te zien. En niet wandelen!!! Nee, volgens ons moesten we het wereldrecord snelwandelen in terrein verbeteren. Helaas voor ons, we hadden geen telefonisch bereik, dus we konden ook geen jury waarschuwen. Het record is dus niet erkend. 
Na terugkeer steeg de temperatuur al snel naar de 40 graden. (weer iets aparts, hoge temperaturen voor de tijd van het jaar. Wanneer houden ze al de aparte dingen voor iemand anders ?!?!?) We konden ‘s middag niets doen aangezien we op een stuk grond zaten waar we niet vandaan mochten ivm de wilde dieren die overal rondliepen. ‘s Avonds weer eten en gezongen rond het kampvuur samen met onze Botswaanse Poolers. En wat zingen echte Nederlanders dan? Juist. Carnavals- en Sinterklaasliedjes.
Naar bed. ‘s Ochtends bij het opstaan en inpakken van onze tenten (Ja, die zijn ook meegesleurd. Samen met 23 matrassen, 1250 liter water, een complete proviandkast en een koelkast) kregen we te horen dat we ‘s nacht waren lastiggevallen door een paar olifanten en dat deze door de Poolers verjaagd waren. ‘Helaas’ hebben wij hier niets van meegekregen en doorgeslapen.
