Dag 13 – Twijfelfontijn – Etosha National Park
Dag 13Twijfelfontijn – Etosha nationaal parkEinddoel van deze dag is het beroemde Etosha Nationaal Park. Etosha is ongetwijfeld één van de beste wildparken in zuidelijk Afrika. Gedurende twee dagen nemen we hier de tijd om gamedrives (wildspeurtochten) te houden vanuit goed geoutilleerde campings.
Over de helft
Vandaag zijn we dus over de helft van onze reis. Vanmorgen eerst Petrified Forrest bezocht. Hier waren allemaal versteende bomen te zien.
Nu gaan we op weg naar Etosha.
Dag 12 – Brandberg – Twijfelfontein
Dag 12Brandberg – Twijfelfontijn
In de omgeving van Twijfelfontijn zijn meer dan 2000 rotsgravures van de Bosjesmannen gevonden. Onder leiding van een lokale gids maken we een korte wandeling hiernaar toe. Afbeeldingen van giraffen, olifanten en ander wild zijn de stille getuigen van een periode dat deze streek vruchtbaarder was dan heden ten dage. We stoppen tevens bij enkele geologische curiositeiten, als de ‘verbrande berg’ en de ‘orgelpijpen’. Bij de orgelpijpen treffen we door erosie gevormde zuilen aan in 150 miljoen jaar oud vulkanische gesteente. ‘s Avonds kamperen we aan een droge rivierbedding. Met enig geluk vangen we in deze omgeving een glimp op van de bijzondere woestijnolifanten.
Rotstekeningen
Vandaag dus twee wandelingen gehad waarbij we rotstekeningen konden bekijken. Hierna naar de orgelpijpen en naar de verbrande berg. Allemaal heel mooi en apart om te zien.
Dag 11 – Swakopmund – Cape Cross – Brandberg
Dag 11Swakopmund – Cape Cross – BrandbergEen kaarsrechte weg voert ons de volgende dag Swakopmund uit. Even ten noorden van de stad wordt zout gewonnen en tot daar komen we nog wat verkeer tegen. Dan hebben we de civilisatie weer achter ons gelaten en rijden langs één van de onbarmhartigste kusten van Afrika; de Skeleton Coast. Deze 40 kilometer brede kuststrook vormt een buffer tussen de zee en het achtergelegen Kaokoland en de Damara. Het landschap is hier volkomen leeg en de enige oriëntatiepunten zijn de afstandspalen, waarop het aantal ‘miles’ vanaf Swakopmund staat. In deze kuststrook liggen gravel- en zandvlakten waar per jaar niet meer dan 3 centimeter regen valt. We stoppen bij Cape Cross, de plek waar de Portugese zeevaarder Diego Cáo als eerste Europeaan voet op de Namibische kust zette. We nemen een kijkje bij het kruis dat hij hier oprichtte ter ere van de Portugese koning João I. Naast een historisch belangrijke plaats geniet Cape Cross bekendheid vanwege zijn grote kolonie zeerobben. We rijden verder landinwaarts naar de Brandberg. Deze berg is met z’n 2573 meter de hoogste van Namibië waar we een pittige wandeling naar de wereldberoemde rotsschildering de ‘White Lady’ maken.
Zeehonden
Vandaag een bezoek gebracht aan de zeehonden van Cape Cross. Hun aantal was niet te tellen, en hun stank??? Of we waren te goed voorbereid of het viel gewoon ontzettend mee.
Vanmiddag is de geplande wandeling afgelast door de overweldigende hitte.
Dag 10 – Swakopmund
Dag 10SwakopmundVandaag hebben we de tijd om Swakopmund verder te verkennen of om deel te nemen aan (optionele) activiteiten als ‘quadbiken’ door de zandduinen of het spectaculaire ‘sand-boarden’.
Swakopmund
Vandaag weer verder Swakopmund verkend. Vanmiddag hier het museum en het aquarium bezocht. Heel leuk allemaal.
Vanavond dus zoals we al schreven zijn we wezen eten bij Lucille en Achmet. Het was gewoonweg heerlijk. Wat gekletst over van alles en nog wat. Heel gezellig.
Dag 9 – Sossusvlei – Swakopmund
Dag 9Sossusvlei – SwakopmundDoor de ruige natuur van het Namib-Naukluftpark rijden we naar het aan de kust gelegen Swakopmund. Hoewel deze plaats door de blanke inwoners van Namibië beschouwd wordt als een badplaats is het zeewater hier meestal ijzig koud. Wandelend over de brede Arnold Shad Promenade hebben we meer kans om zeeleeuwen in zee te zien dan zwemmers. Swakopmund is een bizar overblijfsel uit de Duits koloniale periode. Duitse straatnamen, Duitse bierstuben en vooral veel inwoners van Duitse afkomst geven aan deze plaats een speciale sfeer. We overnachten hier in een eenvoudige backpackerslodge. In het centrum zijn enkele koloniale gebouwen te bewonderen, waarvan het voormalig treinstation zeker een aanrader is. ‘s Avonds kunnen we in enkele restaurants niet alleen goed wild eten, ook de ‘bratwurst’ ontbreekt vaak niet op de kaart
Swakopmund
Gisteren dus al aangekomen in Swakopmund in plaats van vandaag. Het voordeel is wel dat we jullie nu al kunnen mailen. Ik kan je vertellen het is niet grappirg om een zandstorm mee te maken. Overal maar dn ook overla zit zand. Het is nog erger dan verbouwingsstof. We waren dan ook erg blij met weer eens een WARME douche. Met een gezandstraalt gezicht wacht dus Swakopmund. Een leuk duits aandoend plaatsje. Maar voor ons het belangrijkste hier wacht Lucille op ons. We zijn allebei erg nieuwsgierig. We hebben kennisgemaakt en hebbn bij haar thuis de foto’s op cd gezet. En in het Engels, dat ging voor haar beter dan Afrikaans aangezien ze een Engelse lerares is geweest, gekletst over de reis en over hoe het leven er in Nederland en in Nambibie eruit ziet.
Morgenavond zijn we uitgenodigd om bij haar en haar man Achmet te komen eten. Erg leuk. We hebben al een rondleiding gehad door het dorp. Fijn om weer eens in een auto te zitten in plaats van in de truck. (de chauffeur vindt het een belediging als je het een bus noemt. het is een vrachtwagen waar je achterin met 21 man kunt ‘zitten’)
